Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

spinel

  • noun [ feminine ]
Dictionary links
Grammar
spinel, spinl, e; f.
Wright's OE grammar
§96; §369;
A spindle
Show examples
  • Spinil (spinel),

    stilium vel fusa,

    • Txts. 98, 967
    • :

    nitorium,

    • 81, 1377
    • .
  • Spinel

    fusam,

    • 65, 933
    • .
  • Spinl,

    • Wrt. Voc. ii. 34, 30
    • :

    fusu,

    • 152, 12
    • :

    nitorium,

    • 60, 12
    • :

    fusus,

    • i. 26, 15 : 82, 10
    • :

    fussum,

    • 281, 74
    • .
  • Spinle

    fusi,

    • Wülck. Gl. 245, 23
    • .
  • Spinele

    fuso,

    • Wrt. Voc. ii. 83, 21
    • .
  • Spinle,

    • 34, 29
    • :
    • Hpt. 494, 20
    • .
  • Spinle

    fussum,

    • Kent. Gl. 1142
    • .
  • Hé sceal . . . spinle habban,

    • Anglia ix. 263, 10
    • .
Etymology
[
O. L. Ger. spinnila
:
O. H. Ger. spinnala, spinala fusus.
]
Similar entries
v. eár-, þráwing-, wealc-spinel (-spinl).
Full form

Word-wheel

  • spinel, n.