spón
- noun [ masculinefeminine ]
-
Spón
astula
,- Wrt. Voc. ii. 5, 63
gingria
,- 109, 71.
-
Fomes
spoon; idem
astula
- 39, 70 .
-
Geswǽled spoon vel tynder
fomes
, i.- 39, 21.
-
Monige of ðam treówe ðæs hálgan Cristes mǽles spónas and sceafþan nimaþ
multi de ipso ligno sacrosanctae crucis astulas excidere solent
,- Bd. 3, 2;
- S. 524, 31: 3, 17;
- S. 544, 44.
-
Genim ðone wyrttruman . . . þwít nigon spónas,
- Lchdm, ii. 292, 2.
Bosworth, Joseph. “spón.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28523.
Checked: 2