Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

strange

  • adverb
Dictionary links
Grammar
strange, adv.
Wright's OE grammar
§553; §555;
severely
Show examples
  • Rícum mannun man sceal strangor (severius) déman ðonne ðám heánum,

    • L. Ecg. C. 1
    • ;
    • Th. ii. 132, 30
    • .
  • Ðeáh ðe ðæt wíte heardor and strangor dón sý

    cum districtius agitur,

    • Bd. 1, 27
    • ;
    • S. 490, 12
    • .
strongly, violently
Show examples
  • Seó sǽ strange geondstyred on staþu beáteþ,

    • Met. 6, 15
    • ;
    • Soul Kmbl. 89
    • ;
    • Seel. 45
    • .
Full form

Word-wheel

  • strange, adv.