swimman
- verb [ strong ]
-
Swimþ, swam
nat
.swimmende
nantes,
- Wrt. Voc. ii. 61, II, 13.
-
Swam
nat,
- 95, 80.
-
Swá swá fixas swimmaþ on wætere,
- Lchdm. iii. 272, 19 : Exon. Th. 363, 21 ;
- Wal. 57.
-
Ic on flode swom deaf under ýþe,
- 487, 17 ;
- Rä 73, 4.
-
Hié swumman ofer tó ðæm églande. Ðá hié ðá hæfdon feórðan dǽl ðære eá geswummen.
- Nar. 10, 29.
-
Com tó lande lidmanna helm swymman,
- Beo. Th. 3252 ;
- B. 1624.
-
Swimman hine geseón hearm getácnaþ.
- Lchdm. iii. 212, 18.
-
Ðá geseah hé swymman scealfran on node.
- Homl. Th. ii. 516, 6.
-
Teón ða wæteru forð swimmende cynn,
- Gen. 1, 20.
-
Secga geseldan swimmaþ on weg,
- Exon. Th. 289, 25 ;
- Wand. 53.
-
Hine ( a vehicle) oxa ne teáh, ne [hé] on flóde swom,
- 404, 28 ;
- Rä. 23, 14.
-
Se swymmenda arc (Noah's ark ).
- Homl. Th. ii. 60, 2.
-
Nim ompran neoþowearde ða ðe swimme.
- Lchdm. ii. 52, 19 : 76, 5.
-
Genim doccan ða ðe swimman wille,
- 88, 13.
Bosworth, Joseph. “swimman.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/29812.
Checked: 2