Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

tó-féran

  • verb [ weak ]
Dictionary links
Grammar
tó-féran, p. de.
Wright's OE grammar
§656;
to go in different directions, go off separately
Show examples
  • Ǽr fires Drihtnes leorningcnihtas tóférdan, ealswá heom beboden wæs

      (cf.
    • Mk. 16, 15
    • ),
    • Wulfst. 21, 5
    • :
    • Homl. Th. i. 318, 3.
to disperse (intrans.)
Show examples
  • Ðá ðæt gafol gelǽst wæs, ðá tóférde se here wíde swá hé ǽr gegaderod wæs,

    • Chr. 1012;
    • Erl. 147, 27.
  • Hí geswicon ðære getimbrunge and tóférdon geond ealne middangeard,

    • Homl. Th. i. 22, 25
    • :
    • 318, 21.
  • tóférdon tó fyrlenum lande on swá manegum gereordnm swá ðæra manna wæs,

    • Ælfc. T. Grn. 4, 12.
  • Ða apostoli er þon þet heo toferden,

    • O. E. Homl. i. 93, 8.
Etymology
O. H. Ger. ze-fuoren.
Similar entries
v. tó-faran, -gán.
Linked entries
v.  tó-faran.
Full form

Word-wheel

  • tó-féran, v.