tó-féran
- verb [ weak ]
-
Ǽr fires Drihtnes leorningcnihtas tóférdan, ealswá heom beboden wæs
- (cf.
- Mk. 16, 15 ),
- Wulfst. 21, 5 :
- Homl. Th. i. 318, 3.
-
Ðá ðæt gafol gelǽst wæs, ðá tóférde se here wíde swá hé ǽr gegaderod wæs,
- Chr. 1012;
- Erl. 147, 27.
-
Hí geswicon ðære getimbrunge and tóférdon geond ealne middangeard,
- Homl. Th. i. 22, 25 :
- 318, 21.
-
Hí tóférdon tó fyrlenum lande on swá manegum gereordnm swá ðæra manna wæs,
- Ælfc. T. Grn. 4, 12.
Ða apostoli er þon þet heo toferden,
- O. E. Homl. i. 93, 8.
Bosworth, Joseph. “tó-féran.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/30665.
Checked: 2