twig
- noun [ neuter ]
-
Twig
ramus
,- Wrt. Voc. i. 285, 80:
palmes,
- Jn. Skt. 15, 6.
-
Hys twig (twi later MS.) byþ hnesce,
- Mt. Kmbl. 24, 32.
-
His twí (twig, MS. A.: twi later MS.) biþ mearu.
- Mk. Skt. 13, 28.
-
Ic eom swá ðæt twig, ðæt biþ ácorfen of ðam treówe.
- Homl. Skt. ii. 30, 191.
-
Hé déþ ǽlc twig áweg,
- Jn. Skt. 15, 2.
-
Of ðam twige (Abel's murder) ludon réðe wæstme.
- Cd. Th. 60, 28 ;
- Gen. 988.
-
Heó brohte án twig (ramum) of ánum elebeáme.
- Gen. 8, 11:
- Cd. Th. 88, 30 ;
- Gen. 1473.
-
Gé synt twigu (palmites),
- Jn. Skt. 15, 5.
-
Him ða twigu þincaþ merge.
- Met. 13, 44.
-
Twigu
arbusta
(twigges.Ps.),- Ps. Spl. 79, 11:
- Blickl. Gl. *ETH;
- Blickl. Homl. 211, 3.
-
Tán ł twiga
vimina, virgulas,
- Hpt. Gl. 428, 34.
-
Twiga
asserum,
- Wrt. Voc. ii. 10, 10.
-
Eft spryttendum ðám twigum (virgultis) ðæs Pelagianiscan wóles,
- Bd. 1, 21 ;
- S. 485, 5.
-
Swilce se wudubeám oferfæðmde ealne middangeard twigum and telgum.
- Cd. Th. 247, 28 ;
- Dan. 504: 248, 18 ;
- Dan. 515.
-
Sume twigu hé lehte mid wætere,
- Past. 40 ;
- Swt. 293, 7.
-
Hí námon palmtrýwa twigu
(ramos palmarum),
- Jn. Skt. 12, 13.
-
Genim wiþowindan twigu,
- Lchdm. ii. 34, 17.
-
Sume seóþaþ ðære reádan netlan twigu,
- 218, 6.
-
Twigo settende
propagines pastinans,
- Wrt. Voc. ii. 78, 63.
-
Heo nomen þa twigga,
- O.E. Homl. i. 5, 2.
-
He suingcð him mið smele twige,
- 149, 1.
-
Þe uerþe tuygyenb.
- 22, 5.
-
A Twygge virgula,
ramusculus,
- Prompt. Parv. 505:
vimen
,- Wülck. Gl. 619, 27.
Bosworth, Joseph. “twig.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31269.
Checked: 2