þolian
- verb [ weak ]
-
Hwílon forlidenesse ic þolie
aliquando naufragium patior,
- Coll. Monast. Th. 27, 1 .
-
Þolige,
- Exon. Th. 499, 18 ;
- Rä. 88, 17 .
-
Hé þreánýd þolaþ,
- Beo.Th. 573 ;
- B. 284 .
-
Synfull tóþum torn þolaþ
peccator dentibus suis fremet,
- Ps. Th. 111, 9 .
-
Þoliaþ wé þreá on helle,
- Cd. Th. 25, 5 ;
- Gen. 389 .
-
Hí hosp þoliaþ
contumeliam toleravit,
- Hpt. Gl. 506, 25 .
-
Þú þoladest
ferres, i. sustinebas, contuleras,
- Wrt. Voc. ii. 147, 55 .
-
Ðú þolades mægenearfeþu,
- Exon. Th. 86, 19 ;
- Cri. 1411 .
-
David his éhtnesse ðolade,
- Past. 28 ;
- Swt. 197, 17 .
-
Hé þeównýd þolode,
- Cd. Th. 122, 21 ;
- Gen. 2030 .
-
Hí bryne þolodon,
- Rood Kmbl. 296 ;
- Kr. 149 .
-
Ða ðe elþeódigra edwít þoledon, hǽþenra hasp,
- Judth. Thw. 24, 30 ;
- Jud. 215 .
-
Þoledan and þrowedan
luebant,
- Wrt. Voc. ii. 53, 19 .
-
Þéh ðú drype þolie,
- Andr. Kmbl. 1910 ;
- An. 957 .
-
Gif wíf ðone fléwsan ðæs wǽtan þoligen,
- Lchdm. i. 308, 2 .
-
Fela þinga þolian fram yldrum
multa pati a senioribus,
- Mt. Kmbl. 16, 21 .
-
Þoligean,
- Lk. Skt. 24, 26 .
-
Ðæt micle morð þolian,
- Cd. Th. 40, 18 ;
- Gen. 641 .
-
Þeówdóm þolian,
- 135, 9 ;
- Gen. 2240 .
-
Hýnðo þolian,
- 198, 18 ;
- Exod. 324 .
-
Torn þolian,
- Beo. Th. 1669 ;
- B. 832 .
-
Wítu þolian,
- Andr. Kmbl. 2828 ;
- An. 1416 .
-
Ðæt ðam weligan wæs weorc tó þolianne,
- Exon. Th. 276, 21 ;
- Jul. 569 .
-
Hé lét, torn þoliende, teáras geótan,
- 165, 15 ;
- Gú. 1029 .
-
Syle ðam þoligendan ðicgean ... ðú hine gelácnast wundorlíce,
- Lchdm. i. 220, 17: 17: 188, 1 .
-
Mid tóðon torn þoligende,
- Judth. Thw. 25, 21 ;
- Jud. 272.
Se ðe ðysne lǽcedóm þolaþ,
- Lchdm. i. 300, 20 .
-
Ðæt wíf ðe on blódryne wæs fram manegum lǽcum fela þinga þolode,
- Mk. 5, 26 .
-
Tó ðolienne ðínne willan,
- Ps. C. 90 .
-
Seó ecg geswác þeódne æt þearfe; þolode ær fela hondgemóta,
- Beo. Th. 3055
- B. 1525
-
Swá lange swá ic mid eów beó, swá lange ic eów þolige (ðola,)
- (Lind.) :
(ðolo),
- (Rush.) ,
- Mk. Skt. 9, 19 .
-
Þolie (ðola),
- (Lind.) :
(ðolo),
- (Rush.) ,
- Lk. Skt. 9, 41 .
-
Ðæt is micel wundor, ðæt hit God wolde þolian, ðæt wurde þegn swá monig forlǽdd,
- Cd. Th. 37, 29 ;
- Gen. 597 .
-
Ic ðolige sumes ðinges
careo,
- Ælfc. Gr. 26, 2 ;
- Zup. 154, 16 .
-
Ic ðolige mínes feós careo mea pecunia, ðoligende his þinges
carens sua re,
- 41 ;
- Zup. 250, 11 .
-
Ðonne þolie ic ðus miceles ðæs ðe míne foregengan hæfdon
in that case I shall be (unfairly) deprived of thus much of what my predecessors had,
- Cod. Dip. Kmbl. iii. 327, 16 .
-
Gif ðú Drihten forgitst, ðú ðolast ðære écan méde,
- Homl. Th. i. 140, 32 .
-
Ðolaþ
carebit (benedictione ),
- Prov. 20, 21 .
-
Gé þoliaþ ðæs ðe eów God behét for eówre ungehírsumnisse,
- Deut. i. 40 .
-
Hý (evil spirits) háma þoliaþ,
- Exon. Th. 115, 22 ;
- Gú. 193 .
-
Ic þolade gódes ealles,
- 457, 16 ;
- Hy. 4, 84 .
-
Hé férde swá swá his forcúða fæder, and his lífes ðolode and his lǽnan ríces,
- Homl. Skt. i. 18, 231 .
-
Hé (Job) hæfde his wíf, þeáh hé his bearna þolode,
- ii. 30, 204 .
-
Þolade
caruerit,
- Wrt. Voc. ii. 23, 83 .
-
Ne forgit ðú deáð, ðý læs ðú þolie ðæs écan lífes,
- Prov. Kmbl. 17 .
-
Þeáh God wille hwam hys willan tó forlǽtan, and hé ðæs eft þolige,
- Ors. 1, 5 ;
- Swt. 34, 36 .
-
Þolige hé his wǽpna and his ierfes,
- L. Alf. pol. 1 ;
- Th. i. 60, 14 :
- L. Edg. i. 4 ;
- Th. i. 264, 15 .
-
Þolie se þeówa his hýde oþþe hýdgyldes ... þolie se frigea his freótes,
- L. In. 3 ;
- Th. i. 104, 4, 6 .
-
Þolige se déma, ðe óðrum wóh déme, á his þegenscipes,
- L. Edg. ii. 3 ;
- Th. i. 266, 17 :
- Chart. Th. 606, 30 :
- Homl. Th. ii. 94, 33 .
-
Hefonríces þolian,
- Cd. Th. 40, 3 ;
- Gen. 633 :
- Exon. Th. 402, 8 ;
- Rä. 21, 26 .
-
Blind sceal his eágna þolian,
- 335, 28 ;
- Gn. Ex. 39 .
þolige hé be healfre ðære bóte
- L. Alf. pol. II;
- Th. i. 68, 19.
-
Ic tó aldre sceal sæcce fremmau, þenden ðis sweord þolaþ,
- Beo. Th. 4992 ;
- B. 2499 .
-
Gif mín (an anchor's) steort þolaþ
if my tail can stand the strain on it,
- Exon. Th. 398, 16 ;
- Rä. 17, 8 .
-
G[esǽlig?] biþ ðæt, ðonne mon him sylf ne mæg wyrd onwendan, ðæt hé ðonne wel þolige,
- 459, 16 ;
- Hy. 4, 117 .
-
Æt ðearfe þolian, unwáclíce wǽpna neótan,
- Byrht. Th. 140, 53 ;
- By. 307: 137, 45 ;
- By. 201 .
Bosworth, Joseph. “þolian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31925.
Checked: 2