Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

þornig

  • adjective
Dictionary links
Grammar
þornig, adj.
Wright's OE grammar
§630;
Thorny, full of thorns.
Show examples
  • Se yrðling lufaþ ðone æcer ðe æfter ðornum and brémelum genihtsume wæstmas ágifþ swíðor ðonne hé lufige ðone ðe ðornig næs,

    • Homl. Th. i. 342, 8
    • .
  • Gehega þíne eáran mid þornigum hege,

    • Wulfst. 246, 9
    • .
Etymology
[
O. H. Ger. dornig:
Ger. dornig
.]
Similar entries
v. þorn
Full form

Word-wheel

  • þornig, adj.