Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wacol

  • adjective
Dictionary links
Grammar
wacol, (-ul, -el); adj.
Wright's OE grammar
§635;
Watchful, vigilant
Show examples
  • Wacol

    vigil,

    • Wrt, Voc. i. 75. 64.
  • Wacul vel

    vigilvigilans,

    • 46, 2.
  • Ðes and ðeós wacole (-ele)

    hic et haec vigil,

    • Ælfc. Gr. 9, 8
    • ;
    • Zup. 39, 3.
  • Ða ðe cariaþ mid wacelum móde hú hí óðra manna sáwla Gode gestrýnan,

    • Homl. Th. ii. 78, 2.
  • Gewinn wið ðone wacolan feónd,

    • 560, 28.
  • Wacele (-ole) beón on gódum weorcum,

    • Homl. Ass. 53, 86.
  • Wacule (-ole),

    • R. Ben. 2, 7.
  • Mótan ða hyrdas beón swíðe wacole,

    • Wulfst. 191, 12.
  • Uigilantius, ðæt is on Englisc wacolre,

    • Homl. Th. ii. 118, 13.
Etymology
[
O. H. Ger. wachal uigil
:
Icel. vökull
.]
Similar entries
v. ǽr-, þurh-wacol.
Full form

Word-wheel

  • wacol, adj.