Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wǽg-líþend

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
wǽg-líþend, es; m.: -líþende; ptcpl.
A sea-farer; sea-faring
Show examples
  • Wénaþ wǽglíþende, ðæt hý on eálond sum eágum wlíten,

    • Exon. Th. 360, 26
    • ;
    • Wal. 11.
  • Ne móston wǽglíðendum wætres brógan hrínon, ac hié God nerede,

    • Cd. Th. 84, 9
    • ;
    • Gen. 1395: Beo. Th. 6297
    • ;
    • B. 3159.
  • Hæleð langode, wǽglíþende, hwonne hié of nearwe stæppan mósten,

    • Cd. Th. 86, 17
    • ;
    • Gen. 1432.
Etymology
[
O. Sax. wág-líðand
.]
Full form

Word-wheel

  • wǽg-líþend, n.