wægn
- noun [ masculine ]
-
Wægn
vehiculum,
- Wrt. Voc. ii. 123, 40.
-
Wǽn
plaustrum,
- Wrt. Voc. i. 66, 51: 284, 43:
plaustrum vel carrum,
- 16, 19: 85, 69.
-
Mid ðý hé ðá se wǽn (wægn,
- MS. T.
cum venisset carrum in quo ossa ducebantur,
- Bd. 3, 11 ;
- S. 535, 17 note.
-
Hé ofer wǽg gewát, wǽn æfter ran,
- Runic pm. Kmbl. 343, 32 ;
- Rún. 22.
-
Wægnes hweól
rotam,
- Ps. Th. 82, 10.
-
Wǽnes weð (swæd? pæð?)
orbita,
- Wrt. Voc. i. 37, 47.
-
Ánes wǽnes gangweg
actus,
- 37, 37.
-
On wǽnes eaxe hwearfaþ ða hweól, and sió eax byrþ eallne ðone wǽn,
- Bt. 39, 7 ;
- Fox 220, 27: 39, 8 ;
- Fox 224, 6.
-
Wǽne
carruca,
- Hpt. Gl. 438, 67.
-
Mid ðý ðe hine mon bere oþþe on wǽne ferige,
- Lchdm. ii. 30, 29.
-
Stígan on wægn,
- Exon. Th. 404, 17 ;
- Rä. 23, 9.
-
Hí gegearwodon wægen (carrum) and on ásetton ða fǽmnan,
- Bd. 3, 9 ;
- S. 534, 9.
-
Wæs gold on wǽn hladen,
- Beo. Th. 6260;
- B. 3134.
-
Twégra wǽna gangweg
via,
- Wrt. Voc. i. 37, 38.
-
Tuégra uuegna gang (v. wægn-gang),
- Cod. Dip. B. i. 344, 12.
-
On wǽnum
in curribus,
- Ps. Spl. 19, 8.
-
Ðæt hig nymon wǽnas
(plaustra),
- Gen. 45, 19, 27.
- Kemble's Saxons in England, ii. pp, 70, 71
-
.ii. wéna gang mid cyninges wénum tó Bleán ðem wiada (cf. .iiii. carris transductionem in silba regis sex ebdomades a die Pentecosten, hubi alteri hommes silbam cedunt,
- 122, 8
- Chart. Th. 119, 16.
-
An ic twéga wǽna gang on clætinc tó wudurédenne,
- Cod. Dip. Kmbl. vi. 36, 15.
- iv. 282, 15.
- 282, 28.
-
Wǽnes ðísl (waegne[s] þíxl,
- 100, 72
archtoes,
- Wrt. Voc. ii. 7, 23.
-
Tunglu ðe wé hátaþ wǽnes ðísla,
- Bt. 39, 3;
- Fox 214, 19: Met. 28, 10.
Bosworth, Joseph. “wægn.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/34271.
Checked: 2