wel-hwilc
- pronoun
-
Hit (reason) nǽnig hafaþ neát . . . hæfð ða wilnunga welhwilc néten
- Met. 20, 191.
-
Hine gearwe geman witena welhwylc
- Beo. Th. 537 ;
- B. 266.
-
Welhwylc gecwæð ðæt hé fram Sigemunde secgan hýrde
- 1753 ;
- B. 874.
-
Se ðe eów welhwylcra wilna dohte,
- 2692 ;
- B. 1344.
Bosworth, Joseph. “wel-hwilc.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/35018.
Checked: 2