á-biterian
- verb [ weak ]
-
Ábiteraþ se líchoma eall,
- Lch. ii. 10, 15: 106, 22 .
-
On ðám magan se mete ábiteraþ,
- 160, 1 .
-
Ábitriaþ (-biteriaþ, Hat. MS.) ðá bléda
fructus amarescit,
- Past. 340, 24 .
-
Exasperat .i. sevit, provocat vel
ábiterie,
- Wrt. Voc. ii. 144, 60 .
Bosworth, Joseph. “á-biterian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37344.
Checked: 2