ǽfen
- noun [ neuter ]
-
Ǽfen vesperum, bedtíd
serum,
- Wrt. Voc. i. 53, 15 .
-
Seó niht hæfð seofan dǽlas . . óþer is uesperum, ðæt is ǽfen, ðonne se ǽfensteorra betwux ðǽre repsunge æteówað,
- Lch. iii. 242, 28 :
- Angl. viii. 319, 28 .
-
Ðá éfern (éfen, R.) warð
vespere facto,
- Mt. L. 26, 20 .
-
Ðá hyt ǽfen (éfern, L.; æt ǽfenne, R.) wæs
cum sero factum esset,
- Mt. 27, 57 .
-
Éfrn,
- Mk. L. 11, 11, 19 .
-
Hí ǽton ǽne on dæg, and ðæt wæs tó ǽfennes,
- Bt. 15 ;
- F. 48, 9 .
-
Éfernes,
- Mt. p. 20, 5 .
-
Ǽr ǽfenne,
- Bd. 1, 27 ;
- S. 496, 28 .
-
On ðám ǽfene,
- Mt. 26, 20 .
-
Oð ðæt ǽfen forð fram dæges orde,
- El. 139 .
-
Metod æfter sceáf ǽfen ǽrest,
- Gen. 138 .
-
Ðám restedæges ǽfene (éfenne, R.; éfern, L.) sé ðe onlíhte on ðám forman restedæge,
- Mt. 28, 1 .
-
Árwurðiað ðisne ǽfen, and ðone freólsdæg ðe eów tó merigen becymð,
- Hml. Th. ii. 370, 1 .
-
In ðone hálgan ǽfen Pentecosten,
- Chr. 626 ;
- P. 24, 8 .
-
On ðone hálgan ǽfen
Inuentione sce crucis,
- 912 ;
- P. 96, 30 .
-
On twelftan ǽfen,
- 1053 ;
- P. 182, 38 .
Bosworth, Joseph. “ǽfen.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37608.
Checked: 1