ǽnig
-
Ic lǽre ðæt ǽnig ne áfýle . . . hine sylfne, ne ǽnig ne healde yrre on his heortan tó lange, ne ǽnig ðurh worldhoge forsorgie tó swýðe,
- Wlfst. 69, 14-16 .
-
Ǽnigum
cuivis, cuilibet,
- Wrt. Voc. ii. 137, 66 .
-
Næs riht on ðǽre stówe ǽnigne tó ácwellanne,
- Nar. 30, 2 .
Gefultuma mé ánegra (-e, v. l. ) ǽlces fylstes bedǽled,
- Hml. S. 23 b, 441 .
-
Ic mé ne ondréd ðæt mé ðǽra ǽnig beswice,
- Nar. 30. 1 .
-
Aenge þinga
quoquo modo,
- Wrt. Voc. ii. 118, 60 .
-
On ǽnige óðre wísan
aliter,
- Wrt. Voc. ii. 2, 56 .
-
Ic ǽnigra mé weána ne wénde,
- B. 932 .
Ne beó ðú ǽnig manslaga
- Wlfst. 66, 17.
Bosworth, Joseph. “ǽnig.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37865.
Checked: 1