frignan
- verb
- Wrt. Voc. ii. 14, 54.
-
Frigno
consulo,
- Txts. 51, 514.
-
Ic fríne.
- Wrt. Voc. ii. 14, 63 :
consulo, i. requiro vel inquiro,
- Wülck. Gl. 209, 30.
-
Frunian (frunnan ?)
consuluerunt,
- Wrt. Voc. ii. 14, 54.
-
Gif ic fregno (frægno,
- L.
inierrogauero non respondebitis mihi,
- Lk. R. 22, 68 :
- 23, 14.
-
Ðeáh ðe mon tuwa frigne, gebíd ðú mid ðǽre andsware,
- Past. 385, 12.
-
Wæs hé gemét frignende, nalles lǽrende,
- 25.
-
Fraegnende (fregnende,
- R.
- Lk. L. 2, 46.
-
Mé sylfum frínendum,
- Bd. 4, 19 ;
- Sch. 440, 14.
-
Þú frugne (frúne, v.l.) . . . æfter hú fela daga heó móste in cyrican gangan,
- Bd. l, 27 ;
- Sch. 78, 6.
-
Hé frægn hwæt þæt swefen bude,
- Dan. 528 :
- Fin. 22.
-
Hé frǽn (frægn, v.l.) hwæðer þá landleóde crístene wǽron,
- Bd. 2, l ;
- Sch. 109, 19.
-
Huæs sié sunu Críst fregnende
(interrogans),
- Mk. p. 5, 4.
-
Huá his wére ðe neesta fraignende
(sciscitante),
- Lk. p. 6, 19.
-
Hié gegrétte sé þe on greóte stód . . . frægn (and) reordade: 'Hwanon cómon gé . . . ?,'
- An. 255 : 556.
-
Hé meðelwordum frægn: 'Hwæt syndon gé . . . ?,'
- B. 236.
-
Ongan his magu frignan : 'Hú geweard þé þus . . . ?,'
- Gú. 983.
-
Heó worda gehwæs wiðersæc fremedon . . . þæt heó frignan ongan,
- El. 570.
-
Gif þú gehýre ymb þæt hálige treó fróde frignan,
- El. 443.
-
Be þám frignan,
- 1068.
-
Ǽlc ácsiende and frínende æfter his friénd,
- Ors. 4, 5 ;
- S. 166, 12.
-
Frægnende of mæhte his
sciscitantes de potestate ejus,
- Lk. p. 10, 6.
-
Hwæt mec fregnestú
quid me interrogas ?,
- Jn. R. 18, 21.
-
Brégas his frignað bearn monna,
- Ps. Srt. lo, 5.
-
Frign feder ðínne,
- ii. p. 192, 9.
-
Welle fregna iówih ic worde
interrogabo uos ego unum verbum,
- Lk. R. L. 20, 4.
-
Frignan,
- Jul. 346 :
- Gú. 1184.
-
Þæt þú mé frigne (frinne, fríne, v. ll.) swá hwæt swá þú wille,
- Bd. 4, 29 ;
- Sch. 528, 17.
-
Ic þé frigne (ic bidde ꝥ þú secge mé, v.l.) hwæþer áht óþres sý,
- Gr. D. 20, 7.
-
Gif ic hine frigne (fríne,
- v.l.
- 262, 19.
-
Fræng (frægn, v.l.) ic ánra gehwilcne hwæþer . . . ,
- Bd. 4, 5 ;
- Sch. 375, 7.
-
Frægn (frán, v.l.),
- Bt. 3, l ;
- F. 4, 27.
-
Hit hine frægn (frán, v.l.) hú ꝥ gewurde,
- F. 6, I.
-
Worde frægn wuldres aldor Cain hwǽr Abel wǽre
- , Gen. 1002.
-
Hine frugnon (frúnon, v.l.) his geféran for hwan hé þis dyde,
- Bd. 4, 3 ;
- Sch. 361, 12.
-
Heó cwæð þæt heó frugne (frúne, frægn, v. ll.) hî hwæt hî sóhton,
- 3, 8 ;
- Sch. 222, 15.
-
Hine frignan (frínan, v.l.) for hwan . . . ,
- 4, 22 ;
- Sch. 457, 19.
-
Hine frignende (frínende, v.l.) for hwan . . . ,
- 2, 6 ;
- Sch. 137, l.
-
Fraignende,
- Mk. p. 4, 8,
-
Hé frægn hine : 'Hwæt gifest þú me . . . ?,'
- Gen. 2173 :
- 2268: An. 921.
-
Hiue frægn se geroefa cwæþende : 'Þu eart cyning Iudeána ?,'
- Mt. R. 27, II.
-
Frugnun,
- Lk. R. 22, 64.
-
Þú mé frignest þæs þe ic ǽr ǽngum ne wolde melda weorðan,
- Gü. 1201.
-
Ne frign ðú unc nóhtes má,
- Nar. 32, 5.
-
Wé æfter ferscum wætre hié frinon,
- Nar. II, 22.
-
Tó fregnanne (frægu-. L.) hine of ðissum worde
interrogare eum de hoc uerbo,
- Lk. R. 9a 45.
-
Symle ymb dæt ðe hine tueóde, ðonne orn hé inn tó ðǽm temple, and frægn ðæs Dryhten,
- Past. 103, 4.
-
Þá hæleð oretmæcgas æfter æðelum frægn: 'Hwanon ferigeað gé scyldas . . . ?,'
- B. 332.
-
Gongen hié tó ðǽm hálgan gewritum, fríne ðára hwæt hié dón scylen,
- Past. 103, 10.
-
Hé wæs fram him eallum frignende (frínende, v.l.) hwylc him þ úhte þeós níwe lár,
- Bd. 2, 13 ;
- Sch. 164, 7.
Bosworth, Joseph. “frignan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/46466.
Checked: 2