fús
-
Hé fús gewát from his ágenum hofe Isaac lǽdan,
- Gen. 2869.
-
Þǽr fúse feorran cwóman tó þám æðelinge,
- Kr. 57.
-
Hé gemétte Hingwar mid eallre his fyrde fúse tó Eádmunde (hurrying to Edmund),
- Hml. S. 32, 96.
-
Woruldcandel scán, sigel súðan fús,
- B. 1966.
-
Sceaft . . . feðergearwum fús,
- 3119.
-
Cóm ofer foldan fús síðian mǽre mergen þridda,
- Gen. 154.
-
Sum munuc . . . mid gemáglicum bénum gewilnode ꝥ hé móste of ðám munuclífe . . . Ðá ðá hé swá fús wæs (cf. his swíðlice geornes,
- Gr. D. 156, 6
- Hml. Th. ii. 176, 18.
-
Rád Iulianus mid mycelra fyrdunge swíðe fús tó wíge,
- Hml. S. 3, 207.
-
Ðá wæs here fús forðwegas,
- Exod. 248.
-
Se wonna href fús ofer fægum,
- B. 3025.
-
Beór*-*scealca sum fús and fǽge,
- B. 1241.
-
Fród and fús,
- El. 1237.
-
Fús sceal féran, fǽge sweltan,
- Gn. Ex. 27.
-
Of líce is gǽst swíðe fús,
- Gú. 1273.
-
Hé his gǽst ágeaf on Godes wære, fús on forðweg,
- Men. 218 :
- Gú. 918.
-
Ic eom síðes fús úpeard niman,
- 1050.
-
Fúsne on forðsíð,
- 1121.
-
Hýðweard gearo, sé þe ǽr lange tíd leófra manna fús æt færoðe feor wlátode,
- B. 1916.
Bosworth, Joseph. “fús.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/46667.
Checked: 1