Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

BÝME

  • noun [ feminine ]
Dictionary links
Grammar
BÝME, béme, an; f.
Wright's OE grammar
§404;
A trumpet; tuba, salpinx = σάλπιγξ
Show examples
  • Býme sang

    the trumpet sounded [lit. sang ],

    • Cd. 148
    • ;
    • Th. 186, 2
    • ;
    • Exod. 132
    • .
  • Ðære býman swég weóx

    sonitus buccinæ crescebat,

    • Ex. 19, 19: 20, 18: Ps. Spl. 46, 5
    • ;
    • Exon. 23b
    • ;
    • Th. 65, 29
    • ;
    • Cri. 1062
    • .
  • Býmiaþ oððe hlyriaþ on niwum mónþe mid býman

    buccinate in neomenia tuba,

    • Ps. Lamb. 80, 4
    • .
  • Býman sungon

    the trumpets sounded [lit. sung ],

    • Elen. Kmbl. 218
    • ;
    • El. 109
    • .
  • Drémaþ Drihtne on býman

    psallite Domino in tubis,

    • Ps. Lamb. 97, 6
    • .
  • Seofon sacerdas bláwon mid býmon

    septem sacerdotes clangent buccinis,

    • Jos. 6, 4, 13
    • .
Etymology
[
Laym. bemen, beomen; pl. trumpets
.]
Derived forms
heofon-býme, here-, sige-
Linked entries
v.  béme.
Full form

Word-wheel

  • BÝME, n.