Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

mann-slaga

(n.)
Grammar
mann-slaga, an; m.

A homicideman-slayer

Entry preview:

A homicide, man-slayer Manslaga homicida, Wrt. Voc. i. 85, 44: L. Edm. E. 4; Th. i. 246, 7. Ne beó ðú manslaga non occides, Deut. 5, 17: L. Eth. ix. i; Th. i. 340, 8: L. C. S. 41; Th. i. 400, 13. Gé sind manslagan ye are murderers, Homl. Th. i. 46, 24

wíg-mann

(n.)
Grammar
wíg-mann, es; m.

A man of wara fighting mansoldier

Entry preview:

A man of war, a fighting man, soldier Bella-tores syndon wígmen ðe eard sculon werian wíglíce mid wǽpnum, L. I. P. 4 ; Th. ii. 306, 36 : Wulfst. 267, 15

ælmes-mann

(n.)
Grammar
ælmes-mann, es; m.

An alms-manone supported by alms, a bedesman or a beggar

Entry preview:

An alms-man (v. N. E. D.), one supported by alms, a bedesman or a beggar Ðeáh se man nime ǽnne stán and lecge on fúl slóh, ðæt se ælmesman mæge mid ðám óðrum fét steppan on ðá clǽnan healfe, Wlfst. 239, 10. On ælmesmannes híwe, Hml. S. 23, 562. Ðæt gé

land-mann

(n.)
Grammar
land-mann, es; m.
Entry preview:

A native of a country Náh náðer tó farenne ne Wylisc man on Ænglisc land ne Ænglisc on Wylisc ðé má bútan gesettan landmen se hine sceal æt stæðe underfón and eft ðǽr bútan fácne gebringan. Gyf se landman ǽniges fácnes gewita sý ðonne sý hé wítes scyldig

mann-cynn

Grammar
mann-cynn, II. add: (i)
Entry preview:

men, a number of people Hwæt þǽr moncynnes forwearð on ǽgðere hand quantas nationes, quantosque populos idem turbo involverit, Ors. 1, 11; S. 50, 14. Hié gegæderedon eal moncynnes ꝥ þǽr lǽfed wæs, 2, 6; S. 88, 6. Mann slóh eall þet mancynn ꝥ man árǽcan

magan

Entry preview:

For 'does not occur in W. S. but' substitute: magan = posse occurs in Angl. xiii. 389, 337 : Scint. 46, 6 : 159, 6; in 1. 8 for mágon l. magon. add Ne magon hý ús þonne ǽnige góde, Wlfst. 122, 7. Ne ástyra ðú yrsunga unmihtigum men, ðeáh ðe ðú mæge bet

hýr-mann

Entry preview:

A hireling, mercenary :-- Iób cwæð : ' Mannes líf is campdóm ofer eorðan, and swá swá médgildan dagas swá sind his dagas ( sicut dies mercenarii, dies ejus. Job 7, 1)'. . . Se hýrman his edleánes anbidað, Hml. Th. ii. 454, 31. 'Ǽnne man ic ofslóh of þínre

healf-mann

(n.)
Grammar
healf-mann, es; m.

Half man

Entry preview:

Half man Halfmann semivir, Ælfc. Gr. 8; Som. 7, 23

gú-mann

(n.)
Grammar
gú-mann, es; m.

A man of old

Entry preview:

A man of old Ðǽm gúmonnum antiquis, Mt. Kmbl. Rush. 5, 27

mægden-mann

(n.)
Grammar
mægden-mann, es; m.

A maidvirgin

Entry preview:

A maid, virgin Mǽdenman virgo. Wrt. Voc. 73, 6. Gá án mǽdenman to, and hó hit on his sweoran, Lchdm. iii. 42, 9. Gif hwylc mǽdenman on geférrǽdene mid gehádodum wunaþ si puella aliqua in societate cum ordinatis habitet, L. Ecg. P. ii. 17; Th. ii. 188

Linked entry: mægþ-mann

spyre-mann

(n.)
Grammar
spyre-mann, es; m.

One who tracks

Entry preview:

One who tracks His speremon the man who tracked him, Chart. Th. 172, 25

Linked entry: spere-mann

iú-mann

(n.)
Grammar
iú-mann, es; m.
Entry preview:

A man of old, of a former time Iúmonna gold, Beo. Th. 6096; B. 3052

Linked entry: geó-mann

fædern-mǽg

(n.)
Grammar
fædern-mǽg, -mág

a paternal relative

Entry preview:

a paternal relative, Ælfc. Gl 92; Som. 75, 37; Wrt. Voc. 51, 79

port-mann

Entry preview:

On portmanna hundan hvlle, C. D. vi. 41, 19. Æt Portmanna hýðe, 49, 22. [v. N. E. D. port-man]. Add

gedwild-mann

(n.)
Grammar
gedwild-mann, es; m.
Entry preview:

A heretic Þá gedwyldmen man hǽt on Grécisc Nictales (= Nyctages, haeretici qui superfluas existimabant sacras vigilias), Nap. 60, 21. Cf. gedwol-mann

mann-þwǽre

Entry preview:

Leorniað æt mé ꝥ ic manþwǽre (mitis) eom, Hml. S. 16, 24. [O. H. Ger. man-duuári mitis.] Cf. mann-swǽs. Add

lah-mann

(n.)
Grammar
lah-mann, es; m.
Entry preview:

A man acquainted with, and whose duty it was to declare, the law xii lahmenn scylon riht tǽcean Wealan and Ænglan vi Engliscne and vi Wylisce. Þolien ealles ðæs hý ágon gif hí wóh tǽcen oþþe geládian hí ðæt hí bet ne cúþon xii lawmen shall declare the

mann-líce

(adv.)
Grammar
mann-líce, adv.

Manfullyin a manner becoming to a mannobly

Entry preview:

Manfully, in a manner becoming to a man, nobly Swá manlíce mǽre þeóden heaðorǽsas geald mearum and máðmum, Beo. Th. 2096; B. 1046

mægþ-mann

(n.)
Grammar
mægþ-mann, es; m.

A maidenvirgin

Entry preview:

A maiden, virgin Gif man mægþman néde genimep if a maiden be carried off by force (to be married), L. Ethb. 82; Th. i. 24, 3

Linked entry: mægden-mann

maca-

(adj.; prefix)
Grammar
maca-, macca-líc; adj.

Fitsuitableconvenient

Entry preview:

Fit, suitable, convenient Mið ðý dæg maccalíc [macalíc, Rush.] gecuom cum dies opportunus accidisset, Mk. Skt. Lind. 6, 21