Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

mán-full

(adj.)
Grammar
mán-full, adj.

Evilwickedflagitiousproducing an evil effectdire

Entry preview:

Evil, wicked, flagitious, producing an evil effect, dire Mánful profanus, Ælfc. Gl. 84; Som. 73, 101; Wrt. Voc. 49, 8: infandum. Wrt. Voc. ii. 111, 2: flagitiosus, criminosus, 149, 27. Mánfull nequam, Ælfc. Gr. 9, 78; Som. 14, 30: Mt. Kmbl. 6, 23. Mánful

mán-genga

(n.)
Grammar
mán-genga, an; m.

One conversant with or practising evila sacrilegious person

Entry preview:

One conversant with or practising evil, a sacrilegious person Ðone mángengan and ðone wiðfeohtend rebellem ac sacrilegum, Bd. 1, 7; S. 477, 18

mán-geníþla

(n.)
Grammar
mán-geníþla, an; m.

A wicked, evil persecutor

Entry preview:

A wicked, evil persecutor Ðæt ne móton mán-geníþlan, grame grynsmiþas, gáste gesceððan, Andr. Kmbl. 1832; An. 918

mán-gewyrhta

(n.)
Grammar
mán-gewyrhta, an; m.

A worker of wickedness

Entry preview:

A worker of wickedness, Ps. Th. 77, 38

Linked entry: ge-wyrhta

mán-hús

(n.)
Grammar
mán-hús, es; n.

A house of wickednesshell

Entry preview:

A house of wickedness, hell Mánhús fæst under foldan, ðǽr biþ fýr and wyrm, open scræf yfela gehwylces, Cd. 169; Th. 212, 7; Exod. 535

mán-sceaða

(n.)
Grammar
mán-sceaða, -scaða, an; m.

A wicked and harmful persona sinnerone who wickedly does wrong

Entry preview:

A wicked and harmful person Se mánsceaða ( the fire drake ), Beo. Th. 5022; B. 2514. Se mánscaða (Grendel), 1428; B. 712: 1479; B. 737: (Grendel's mother), 2682; B. 1339. Míne myrðran and mánsceaðan ( evil spirits). Exon. 42 a; Th. 141, 5; Gú. 622: 46a

mán-scyldig

(adj.)
Grammar
mán-scyldig, adj.

Guilty of crime

Entry preview:

Guilty of crime Mé mánscyldigne ( Cain ), Cd. 49; Th. 63, 7; Gen. 1028: 50; Th. 64, 11; Gen. 1048

mán-swara

(n.)
Grammar
mán-swara, -swora, an; m.

A perjurerone who swears falsely

Entry preview:

A perjurer, one who swears falsely Gif man mannan mánswara háteþ, L. H. E. 11; Th. i. 32, 4: Exon. 10 b; Th. 12, 30; Cri. 193. Mánswaran, Blickl. Homl. 61, 13: 63, 13. Mánsworan, Wulfst. 26, 16: Exon. 31 b; Th. 98, 23; Cri. 1612: L. Ed. 3; Th. i. 160

Linked entries: -swora -swara

mán-swaru

(n.)
Grammar
mán-swaru, e; f.

Perjury

Entry preview:

Perjury Mánswara perjuria, Wrt. Voc. ii. 96, 70: L. Eth. v. 25; Th. i. 310, 15: vi. 28; Th. i. 322, 15

mán-weorc

(n.)
Grammar
mán-weorc, es; n.

A wicked workcrime

Entry preview:

A wicked work, crime Gif mæssepreóst mánweorc tó swíðe gewurce, L. Eth. ix. 26; Th. i. 346, 4: L. C. S. 41; Th. i. 400, 14. Ðæt hý móstun mánweorca tóme lifgan, Exon. 25 b; Th. 74, 25; Cri. 1211: 72 b; Th. 270, 2; Jul. 459. Ðæt ic in mánweorcum mód oncyrre

Linked entry: -weorc

mán-word

(n.)
Grammar
mán-word, es; n.

A wicked word

Entry preview:

A wicked word Ys hyra múðes scyld mánworda feala ða hí mid welerum ásprǽcan delicta ores eorum sermo labiorum ipsorum, Ps. Th. 58, 12

mán-wyrhta

(n.)
Grammar
mán-wyrhta, an; m.

A worker of wickednessa sinner

Entry preview:

A worker of wickedness, a sinner Mánwyrhtan peccatores, Ps. Th. 93, 3: qui operautur iniquitatem, 118, 3

Linked entry: mán-weorc

gleó-man

(n.)
Grammar
gleó-man, glí-man, glii-man, gliig-man, glig-man, -mann, es; m.

A glee-manmusicianminstreljesterplayerbuffoonmusicuscantorjoculatorhistrioscurramimuspantomimus

Entry preview:

A glee-man, musician, minstrel, jester, player, buffoon; musicus, cantor, joculator, histrio, scurra, mimus, pantomimus Leóþ wæs asungen, gleómannes gyd the lay was sung, the gleeman's song, Beo. Th. 2324; B. 1160. Wera gehwylcum wíslícu word gerísaþ

Linked entry: glí-man

glí-man

(n.)
Grammar
glí-man, glii-man, gliig-man, glig-man.

gió-man

(n.)
Grammar
gió-man, -mann, es; m.

A man of oldqui olim vixit

Entry preview:

A man of old; qui olim vixit Giómonna gestrión the wealth of men of old, Bt. Met. Fox 1, 46; Met. 1, 23. v. iú-man

Linked entries: geó-man gú-mann

birigh-man

(n.)

a city officerædilis

Entry preview:

a city officer; ædilis, Ælfc. Gr. 9, 28; Som. 11, 29

geó-man

(n.)
Grammar
geó-man, gió-man, -mann, es; m.

A man of oldqui olim vixit

Entry preview:

A man of old; qui olim vixit

Linked entry: gió-man

bryst-man

Grammar
bryst-man, l. brystnian,
Entry preview:

and see brytsnian

burg-man

Grammar
burg-man, (burh-).
Entry preview:

Hé wæs ánes burhmannes sunu on Ysrahéla lande, Hml. A. 181, 10. Hí wendon him tó þǽre burge ( Dover ) weard and ofslógon má þanne .xx. manna, and þá burhmen ofslógon .xix. men on óðre healfe, Chr. 1048; P. 173, 4. Lǽde hine sum ealdormann hine geond

ceáp-man

Entry preview:

Ceápmanna del, C. D. vi. 41, 18. Add