Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

á-werd

Grammar
á-werd, l. á-werde, and dele = a-wered . . . a-werdan.

á-wirding

(n.)
Grammar
á-wirding, e; f.

Corruption ⬩ blemish

Entry preview:

Gl. 421, 57

Linked entry: wirding

á-wirgan

(v.)
Grammar
á-wirgan, á-wirgean.
Entry preview:

Áwyrigdon deuotabant, pro male dicebant, An. Ox. 2807. Áwerigdun (ówoerigdon, L.) ł miscwédun him maledixerunt ei, Jn. 9, 28. Áweredon ł téldon ðá óðoro aspernabantur ceteros, Lk. L. R. 18, 9.

á-wéstedness

(n.)
Grammar
á-wéstedness, e; f.

Desolation

Entry preview:

Desolation Lá hú sint hig gewordene tó áwéstednysse (in desolationem), Ps. L. 72, 19

á-wirpan

(v.)
Grammar
á-wirpan, p.te

To recover from illness

Entry preview:

To recover from illness Fǽrlíce áwyrpte se ádliga cniht, Hml. Th. i. 534, 28

Linked entry: á-wyrpan

á-wuldrian

(v.)
Grammar
á-wuldrian, p.ode

To glorify

Entry preview:

To glorify Áuuldrad (glorificatus est) wæs se Hǽlend, Jn. L. 12, 16. Áwuldrad sié glorietur, Rtl. 79, 30

á-wordenness

(n.)
Grammar
á-wordenness, e; f.

Weakness ⬩ worthlessness

Entry preview:

Gl. 1172

Linked entry: -wordenness

á-wógian

(v.)
Grammar
á-wógian, p. ode

To woo

Entry preview:

To woo Ðá foreward ðe Godwine worhte wið Byrhtríc þá hé his dohter áwógode, Cht. Th. 312, 11: Hml. S. 7, 14, 299: 9, 58

Linked entry: wógian

á-wrídian

(v.)
Grammar
á-wrídian, p.ode

To spring ⬩ descend

Entry preview:

To spring, descend Of þám sunum wearð on-wæcnad and áwrídad eall manna cynn, Angl. xi. 2, 38. Of him wearð áwrídad twá and hundseofontig þeóda, 45

Linked entry: wrídian

á-wlancian

(v.)
Grammar
á-wlancian, p.ode

To grow haughty ⬩ insolent

Entry preview:

To grow haughty, insolent Áwlancige insolescat, i. superbiet, An. Ox. 1159

Linked entry: wlancian

scot-spere

(n.)
Grammar
scot-spere, es; n.

A spear for hurling ⬩ a javelin

Entry preview:

A spear for hurling, a javelin Scotsper[a], gára jaculorum, Hpt. Gl. 405, 52

á-fandod

(adj.)
Entry preview:

Grammar á-fandod, adj. (ptcpl.) Tried, experienced; approved, excellent. v. á-fandian, Se Hǽlend wæs áfandod (-on, MS.) wer ( vir approbatus a Deo ), Past. 443, 5. Hé wæs on forhæfednysse weorcum se áfandedesta geworden, Hml. S. 23b, 24

Linked entry: -fandod

á-wegan

(v.)
Grammar
á-wegan, p. -wegede.
Entry preview:

Dele, and see á-wecgan

á-swaþian

(v.)
Grammar
á-swaþian, p. ode

To follow out a track ⬩ investigate

Entry preview:

To follow out a track,investigate Áswaþode investigatam, An. Ox. 5, II

Linked entry: swaþian

á-wéstend

(n.)
Grammar
á-wéstend, es; m.

A devastator ⬩ destroyer

Entry preview:

A devastator, destroyer Þone áwyrgedan engel þone men áwéstend hátað, Wlfst. 200, 19

Linked entry: wéstend

á-wirgung

(n.)
Grammar
á-wirgung, e; f.

A curse

Entry preview:

A curse Þám gelamp seó áwyrigung þe se wítega cwæð, Hml. S. 15, 115

á-swǽtan

(v.)
Grammar
á-swǽtan, p. te

To break out into a sweat

Entry preview:

To break out into a sweat On ðǽm miclan wintreg cele þonne hé ymb þæt spræc ðonne áswǽtte he call, Shrn. 51, 34

Linked entry: swǽtan

á-teorodness

(n.)
Grammar
á-teorodness, á-teorodnessee; f.

Exhaustion ⬩ coming to an end

Entry preview:

Exhaustion, coming to an end Þá hálgan scínað and on þǽre beorhtnysse hí beóð ǽfre wunigende búton áteorodnysse (the brightness will never be exhausted), Hml. A. 44, 495

á-wemman

(v.)
Grammar
á-wemman, p. de.

to disfigure ⬩ to defile

Entry preview:

to disfigure Decennovennalis ... ys gecíged of þrým áwemmedum dǽlum (component parts altered from the forms of the original words), ꝥ ys of decem and novem and annalis, Angl. viii. 325, 17. to defile ꝥ mín sáwle ne seó áwæmmod Hml. A. 172, 63

á-syndran

Grammar
á-syndran, (á-syndrian).

to separate objects already connected ⬩ to distinguish ⬩ to except ⬩ to place at a distance ⬩ to prevent intermixture ⬩ keep apart ⬩ to prevent association ⬩ participation ⬩ cut off

Entry preview:

Th. ii. 178, 34. Ásyndrað, 266, 7. Ásendraþ separet (te a me), An. Ox. 3407. Þú ásyndrodest þínne críst distulisti christum tuum, Ps. L.88, 39. Donne hí hæfdon þá eá oferfaren, þonne ásyndrede hine ǽghwilc feor fram óþrum, Hml. S. 23 b, 134.