Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

þing

(n.)
Grammar
þing, es; n.
Entry preview:

manigfeald þing Drihten geþrowode what manifold suffering the Lord endured, Blickl. Homl. 91, 11. Ic sceal þinga gehwylc þolian, Exon. Th. 270, 15; Jul. 465. Hine betellan æt ǽlc ðæra þinga þe him, man on léde, Chr. 1048 ; Erl. 180, 12.

þegen

(n.)
Grammar
þegen, þegn, þeng, þén, es; m.
Entry preview:

Mid miclon geférscipe hiora þegna, and ða bióþ mid fetlum and mid gyldenum hyltsweordum and mid manigfealdum heregeatwum gehyrste, 37, 1; Fox 184, 4. <b>VI a.