Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wel-dónd

(n.)
Grammar
wel-dónd, wel-dóend, es; m.

A benefactor

Entry preview:

A benefactor For weldóndum pro benefactoribus Anglia xiii. 370, 72: 394, 411. Weldóndan 384, 275. Fore weldóendum mínum Rtl. 125, 9

wen-sealf

(n.)
Grammar
wen-sealf, e; f.

A salve for wens

Entry preview:

A salve for wens Wensealf Lchdm. ii. 128, 13, 19. Ðás wyrta sceolon tó wensealfe i. 382, 15 : ii. 128, 6:12, 19

weá-spell

(n.)
Grammar
weá-spell, es; n.

A tale of woe

Entry preview:

A tale of woe Æfter weáspelle ( the news of Æschere's death ), Beo. Th. 2634; B. 1315

weg-férend

(n.)
Grammar
weg-férend, es; m.

A wayfarer, a traveller

Entry preview:

A wayfarer, a traveller Se nacoda wegférend vacuus viator, Bt. 14, 3; Fox 46, 29. Stunt wegférend stultus viator, Scint. 187, 6. Wíferend viator, Kent. Gl. 137

weg-gesíþa

(n.)
Grammar
weg-gesíþa, an; m.

A companion or attendant on the road

Entry preview:

A companion or attendant on the road Wæg*-*gesíðan satellites, Hpt. Gl. 426, 68

weg-reáf

(n.)
Grammar
weg-reáf, es; n.

Booty taken on the high road, robbery done on a road

Entry preview:

Booty taken on the high road, robbery done on a road Gif wegreáf sí gedón, .vi. scillingum gebéte. Gif man ðone man ofslæhð, .xx. scillingum gebéte, L. Ethb. 19, 20; Th. i. 8, 1-2. Ðeówæs wegreáf sé . iii. scillingas, 89; Th. i. 24, 16

wel-fremness

(n.)
Grammar
wel-fremness, e; f.

A benefit

Entry preview:

A benefit Uelfremnisum beneficiis Rtl. 58, 31. Uelfremnisse beneficia 39, 19. Uoelfremnisse 73, 3: 77, 41

weó-bed

Grammar
weó-bed, weó-bud

Similar entry: wíg-bed

wed-bryce

(n.)
Grammar
wed-bryce, , es; m.

Breach of a pledge or engagement

Entry preview:

Wed*-*bricas, 130, 6. [Cf. With wedbrek cum adulteris, Ps. 49, 18.]

wer-borh

(n.)
Grammar
wer-borh, gen. -borges; m. A security for the payment of wer. v. first two passages under wer, I.

weás

(adv.)
Grammar
weás, adv.

By chance, by accident, fortuitously

Entry preview:

Gif him weás gebyreþ, ðæt him wyrþ sume hwíle ðara þénunga oftohen, 37, 1; Fox 186, 13: Met. 25, 31. Gif him weás (wealdes, Hatt.

weá-mét

(n.)
Grammar
weá-mét, weá-métt, e: -méttu(-o); indecl. f.

Anger, wrath, passion, irascibility

Entry preview:

Wé sceolon ofer*-*winnan weámétte mid wíslícum geðylde, 222, 21. Ne gerísaþ heom hræde weámétta, L. I. P. 10; Th. ii. 318, 32. [Cf.Heo weore god ȝif heo neore to wamed. Anan se he wes wrað wið eni he hine wolde slæn, Laym. 6368.]

wend

(n.)

a course ⬩ an alternative ⬩ a case

Entry preview:

Gif hit gebirie ðæt Alhmund swá ða freóndréddene healdan nolde, oððe hine mon oferricte ðæt hé ne móste londes wyrðe beón, oððe þridda wend, gif him ǽr his ende gesǽlde Chart. Th. 141, 13

æ-wén

(adj.)
Grammar
æ-wén, adj. [æ without, wen hope]

Doubtful ⬩ uncertain ⬩ dubius

Entry preview:

Doubtful, uncertain; dubius And eów biþ eówre líf æwéne and your life will be doubtful to you. Deut. 28, 66

ge-wef

(n.)
Grammar
ge-wef, ge-wefe, -wife, es; n.

A web ⬩ textura

Entry preview:

Him Dryhten forgeaf wígspéda gewiofu the Lord gave him the webs of success in war, i. e. he was successful in war, Beo. Th. 1398; B. 697

Linked entries: ge-wife ge-wifsǽlig

wǽr

(n.)
Grammar
wǽr, e; f.

A covenant ⬩ compact ⬩ agreement ⬩ pledge

Entry preview:

Wé sceolon ús geearnian ða siblecan wǽra Godes and manna, Blickl. Homl. 111, 3

Linked entries: ge-wǽred wǽrlíce

cyt-wér

Grammar
cyt-wér, l. cyt-wer, and add: v. Seebohm Vill. Comm. p. 152,
Entry preview:

and N. E. D. kit

wefl

(n.)
Grammar
wefl, e; wefle (-a ; m.?), an; f.

weft, woof, thread which crosses the warp ⬩ an implement for weaving ⬩ a shuttle (?)

Entry preview:

weft, woof, thread which crosses the warp Weft vel ówef, uuefl cladica, caldica, Txts. 51, 482. Cladicawefl oððe ówef oððe claudica, Wrt. Voc. ii. 14, 4. Wefl vel óweb cladicla, 131, 59. Wefl cladica, 16, 31: i. 66, 13: 281, 76.

Linked entry: wefta

weg-farende

(adj.)
Grammar
weg-farende, ; adj. (ptcpl.)

Wayfaring

Entry preview:

Seó nædre ligeþ on ðam wege, and wyle ða wegfarendan mid hire tóðum slítan, Wulfst. 192, 23

wecg

(n.)
Grammar
wecg, es; m.

a wedge ⬩ a mass of metal ⬩ a piece of money

Entry preview:

Wecg, 15, 49: 137, 29. Treówes on óste nægel oððe wecg on tó fæstnigenne ys arboris nodo clauus aut cuneus infigendus est, Scint. 103, 10. a mass of metal Ǽlces cynnes wecg vel óra oððe clyna metallum, Wrt. Voc. i. 34, 67.