Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

híre-mann

Entry preview:

Take here hýre-mann and hýrig-mann in Dict., and add

Linked entry: hýre-mann

mann-cyst

(n.)
Grammar
mann-cyst, e; f.
Entry preview:

Manly virtue Healdan wé þæt mid gódum dǽdum and mid æðelum mancystum, þæt wé beón gódum mannum gelíce in ðám mægenum þé wé dón magon, and in ðám dǽdum þe wé þurhteón magon, Verc. Först. 169. Cf. gum-cyst

Linked entry: cyst

mann-þwǽre

(adj.)
Grammar
mann-þwǽre, adj.

Gentlemildmeeknot harshcourteous

Entry preview:

Manna mildust and monþwǽrost most gentle and courteous of men, Beo. Th. 6345; B. 3182

ǽ-manne

Similar entry: ǽ-men

gedwild-mann

(n.)
Grammar
gedwild-mann, es; m.
Entry preview:

Cf. gedwol-mann

mann-þwǽre

Entry preview:

Cf. mann-swǽs. Add

glíw-mann

Entry preview:

Take here <b>gleó-mann</b> in Dict., and add Glígman parasitus (cf. glíwere), Hpt. Gl. 504, 20. Glígmanna yppe orcestra vel pulpitus, Wrt. Voc. i. 39, 36.

Norþ-mann

(n.)
Grammar
Norþ-mann, es; m.

A man belonging to a northern countrya NorsemanNorwegianDane

Entry preview:

Ðæt wǽron ða érestan scipu Deniscra manna ðe Angelcynnes land gesóhton, Chr. 787; Erl. 57, 21-25. Ðǽr geflémed wearþ Norþmanna bregu, 937; Erl. 112, 33. Wǽran ǽr under Norþmannum, 942; Erl. 116, 15.

Linked entry: Nor-men

wǽpned-mann

(n.)
Grammar
wǽpned-mann, es; m.

a malea mana male

Entry preview:

Similar entries v. wǽpen-mann

ge-mána

(n.)
Grammar
ge-mána, an; m. [ge-mǽne communis]

Companionship, society, fellowship, familiarity, marriage, intercourse, commerce, conjunctioncommunio, societas, consortium, contubernium, commercium, concubitus

Entry preview:

Companionship, society, fellowship, familiarity, marriage, intercourse, commerce, conjunction; communio, societas, consortium, contubernium, commercium, concubitus Giféon we on ðone gemánan Godes and manna and on ðone gemánan ðæs brýdguman and ðære brýde

Linked entry: ge-mánna

hýr-mann

Entry preview:

A hireling, mercenary :-- Iób cwæð : ' Mannes líf is campdóm ofer eorðan, and swá swá médgildan dagas swá sind his dagas ( sicut dies mercenarii, dies ejus. Job 7, 1)'. . . Se hýrman his edleánes anbidað, Hml. Th. ii. 454, 31.

scírig-mann

(n.)
Grammar
scírig-mann, es; m.
Entry preview:

Kmbl. vi. 127, 128. scír-mann, q. v.

Linked entry: scír-mann

mann-cynn

Grammar
mann-cynn, II. add: (i)
Entry preview:

Mann slóh eall þet mancynn ꝥ man árǽcan mihte, Chr. 1014; P. 145, 20. a race of men, a people Ðis mannkynn lifað fela geára hoc genus hominum multos vivit annos. Nar. 38, 22. Mannkynn . . . þá man háteð Silhearwan, 29.

cípe-mann

(n.)
Grammar
cípe-mann, (cíp-), es; m.
Entry preview:

D. vi. 269. v. cép-, cépe-, cýp-, cýp-, cýpe-mann in Dict

Linked entry: ciépe-mon

mann-líce

(adv.)
Grammar
mann-líce, adv.

Manfullyin a manner becoming to a mannobly

Entry preview:

Manfully, in a manner becoming to a man, nobly Swá manlíce mǽre þeóden heaðorǽsas geald mearum and máðmum, Beo. Th. 2096; B. 1046

ge-mána

Entry preview:

Hé náh æfter forðsíðe crístenra manna gemánan he cannot be buried with Christians, Ll. Th. i. 372, 34. <b>III a.</b> of spiritual fellowship :-- Fram gemánan wiþersacedan a (Christi) consortio apostatauerant, An. Ox. 4491. <b>III b.

heáfod-mann

Entry preview:

Mann sceolde forðian út scipu, and setton Raulf eorl and Oddan eorl tó heáfodmannum þǽrtó, 1052 ; P. 177, 10. Hé gesette þá heáfodmenn tó gehealdenne ꝥ folc ( captains of the people, i. Macc. 5, 18), Hml. S. 25, 403. ¶ heáfdes-mann. Cf.

leornung-mann

Entry preview:

'Ne gehýrde ic nǽfre ꝥ hé ǽniges mannes leorningmann (discipulus) wǽre,' Gr. D. 12, 24. Ne mæg hé beón mín leorningman, Hml. S. 33, 114. Þæs láreówes hǽs and þæs leornincgmannes weorc, R. Ben. 20, 6.

lád-mann

(n.)
Grammar
lád-mann, es; m.

A leaderguide

Entry preview:

A leader, guide Ðú canst wegas geond ðæt wésten beó úre ládmann thou knowest the ways through the desert; be our guide; eris ductor poster, Num. 10, 31. Abram férde of Egipta lande and Farao him funde ládmen præcepit Pharao super Abram viris et deduxerunt

mægden-mann

(n.)
Grammar
mægden-mann, es; m.

A maidvirgin

Entry preview:

A maid, virgin Mǽdenman virgo. Wrt. Voc. 73, 6. Gá án mǽdenman to, and hó hit on his sweoran, Lchdm. iii. 42, 9. Gif hwylc mǽdenman on geférrǽdene mid gehádodum wunaþ si puella aliqua in societate cum ordinatis habitet, L. Ecg. P. ii. 17; Th. ii. 188

Linked entry: mægþ-mann