Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

camp

Entry preview:

Se camp (certamen) in þæs mannes breóste, Gr. D. 18, 3. Se stranga wiga, S. Paulus, sóhte þone feld þæs campes (certaminis campum), 110, 16. Fulfremede campe (compe) perfecto agone, Bd. 1, 7; Sch. 27, 22.

camp

(n.)
Entry preview:

Flur. s.v. camp. From Latin.]

camp

(n.)
Grammar
camp, es; m.
Entry preview:

A bond, fetter, chain; compes Hió bindan þenceaþ cyningas on campum ad alligandos reges eorum in compedibus, Ps. Th. 149, 8

Linked entry: comp

camp

(n.)
Grammar
camp, a fetter.
Entry preview:

Add:

camp

Entry preview:

Add: — Úres gewinnes and compes militiae noslrae, Nar. 2, 28

CAMP

(n.)
Grammar
CAMP, comp, es; m.
Entry preview:

He ofercom campe feónda folcriht he overcame the liberty of enemies in battle, Cd. 143; Th. 178, 33; Exod. 21

ge-camp

(n.)
Grammar
ge-camp, -comp, es; m. [camp a contest, war]

Warfarea contestbattlemīlĭtiacertāmenpugna

Entry preview:

Warfare, a contest, battle; mīlĭtia, certāmen, pugna Gecampes feld certāmĭnis campus, Greg. Dial. 2, 3. On gecampe in warfare, Byrht. Th. 136, 18; By. 153.

ge-camp

(n.)
Grammar
ge-camp, n. (not m.).
Entry preview:

Paul) sóhte þone feld þæs gecampes (certaminis campum ), Gr. D. 110, 15. Muneca cyn þe ... under abbodes tǽcinge on gecampe wuniaþ ( militans sub abbate ), R. Ben. 9, 4.

camp-stede

(n.)
Grammar
camp-stede, es; m.
Entry preview:

The place of battle, battle-field; locus pugnæ On ðam campstede on the battle-field, Chr. 937; Th. 204, 2, col. 1; Æðelst. 29: 937; Th. 206, 1, col. 1; Æthelst. 49. Fór campstede [MS. campsted] sécan he went forth to seek the place of battle, Bt. Met

camp-wǽpen

(n.)
Entry preview:

a battle-weapon, military weapon

Linked entry: comp-wǽpen

camp-weorud

(n.)
Grammar
camp-weorud, es; n.
Entry preview:

Fighting-men, soldiers; militia, exercitus, Bd. 3, 24; S. 556, 33

weorold-camp

(n.)
Grammar
weorold-camp, es; m.
Entry preview:

Worldly warfare Godes þeówas nágon mid wígge ne mid worldcampe tó faren[n]e, ac mid gástlícan wǽpnan campian wíð deófol, L. Ælfc. P. 51 ; Th. ii. 388, 4

camp-lic

(adj.)
Grammar
camp-lic, adj.
Entry preview:

Military Camplic meniu a body of soldiers, Hml. S. 31, 1237. Camplicere mihte tribunicae potestatis, An. Ox. 11, 156: 12, 9. Réþe, camplice tyrannici (militonum commanipulares), 858

camp-weorud

Grammar
camp-weorud, (-od), -wered.
Entry preview:

Ðæt compweorod (-uearod, L.) cohors , Jn. R. 18, 12. Þæs hiofoncundan compwerodes caelestis militiae, Lch. i. lxviii, 5. Ymbseald mid þon heofonlican campweorode, Bl. H. 11, 24. Add

camp-wísa

(n.)
Grammar
camp-wísa, an; m.
Entry preview:

A superintendent of public games; agonotheta, Hpt. Gl. 405, 4

weorold-camp

Entry preview:

-Gif hwilc preósthádes manna hine gebeóde silfne tó woroldcampe (militię seculari), Chrd. 97, 8. Add

camp-dóm

(n.)
Grammar
camp-dóm, es; m.
Entry preview:

Warfare; militia, Scint. 29, 1

Linked entry: comp-dóm

camp-hád

(n.)
Grammar
camp-hád, es; m.
Entry preview:

Warfare; militia Hí synd bigongende woruld-lícne camphád they are exercising worldly warfare, Bd. 5, 24; S. 647, 9

Linked entry: comp-hád

camp-rǽden

(n.)
Grammar
camp-rǽden, -rǽdenn, e; f.
Entry preview:

State or condition of contest, contest, war; certandi modus, certamen, pugna Nó hyra þrym alæg camprǽdenne their vigour did not fail in the contest, Andr. Kmbl. 7; An. 4

camp-wered

(n.)
Grammar
camp-wered, -weorud, comp-weorod, es; n. [werod, es; n. an army]
Entry preview:

Warriors, soldiers, fighting-men, army; militia, exercitus Hí sceoldan for heora campwered gebiddan and to Gode þinigian they should pray and make intercession to God for their warriors, Bd. 2, 2; S. 503, 39. Æðelhere mon slóh mid ealle his campweorude

Linked entries: camp-weorud comp-weorod