Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

gyltig

(adj.)
Grammar
gyltig, adj.

GUILTYliableboundreus

Entry preview:

GUILTY, liable, bound; reus Swá hwylc swá swereþ on ðære offrunge ðe ofer ðæt weofud ys, se ys gyltig quicumque juraverit in dono quod est super illud, debet, Mt. Kmbl. 23, 18

gyltig

Entry preview:

Gif heora hwilc mid deófles costnunge beswicen for Gode oþþe for worulde gyltig biþ, Lch. iii. 442, 35. Gif cinges geréfena hwylc gyltig biþ wiþ Gode oþþe wiþ men, 444, 6

un-gyltig

(adj.)
Grammar
un-gyltig, adj.

Innocent

Entry preview:

Innocent Hit God wræc on him, swá oft swá hié mid monnum ofredan, ðæt hié mid hiera cucum onguldon, ðæt hié ungyltige cwealdon, Ors. 4, 7; Swt. 184, 9

gylting

(n.)
Grammar
gylting, e; f.

Sinningsin

Entry preview:

Sinning, sin Gyiltincg prævaricatio, Rtl. 109, 41. Gultingum delictis, 66, 29. Gyltingum, 124, 42

Linked entry: gyltan

gyltan

(v.)
Grammar
gyltan, p. gylte; pp. gylt

To commit guilt or sinto be guilty

Entry preview:

To commit guilt or sin, to be guilty Ðara gyltendra scylda the sins of the guilty, Past. 21; Swt. 167, 6; Hat. MS

Linked entries: for-gyltan gyltende

GYLT

(n.)
Grammar
GYLT, gilt, gelt, gielt, es; m.

Guiltcrimesinoffencefaultwrongdebtfineforfeiture

Entry preview:

Guilt, crime, sin, offence, fault, wrong, debt, fine, forfeiture Gylt facinus vel culpa, Wrt. Voc. 86, 67. Adames gylt Adam's guilt, Blickl. Homl. 9, 5: 23, 5; Exon. 61 b; Th. 226, 19; Ph.408. For ðam gylte ðe hig worhton ðæt gildene celf for the sin

Linked entry: gelt

gylting

Entry preview:

Gyltinge commission, Rtl. 114, 3. Add

gyltan

Entry preview:

Be ðám ðe on lytlum ðingum gyltað (delinquuntur), R. Ben. 71, 12. Ꝥ ic ná gylte (deliuquam) on mínre tungan, R. Ben. 9. 25, 16. Ǽlcum gemete ne sceal árung beón Þǽre gyltendan geogoðe,Nap. 17, 3. Dryhten aee gesette gyltendum (delinquenlibas), Ps. Srt

gyltlíc

(adj.)

wickedsinful

Entry preview:

wicked, sinful Gé gehýrdon gyltlíce sprǽce audistis blasphemiam, Mt. Kmbl. 26, 65

gylung

(n.)
Grammar
gylung, , [?] e; f.
Entry preview:

Garrulity Gy[lung] garrulitas, An. Ox. 56, 141

Linked entry: gylian

for-gyltan

(v.)
Grammar
for-gyltan, p. -gylte; pp. -gylt
Entry preview:

To make guilty (occurs as reflexive or in passive) Þá ðe on openlican synnan (mid openan heáfodgyltan) hý sylfe forgyltan, Wlfst. 104, 12: 153, 10. Ꝥ man freóge ǽlcne wítefæstne man þe on his tíman forgylt wǽre, Cht. Th. 551, 15. Þone cwide þe se apostol

gylte

This might be a link to, a part of or a variant of another entry.

gylte

Grammar
gylte, GELT,

geldedcastratusSom.

Entry preview:

gelded; castratus, Som

ge-gyltan

(v.)
Grammar
ge-gyltan, p. -gylte; pp. -gylt

To become guiltyto offendsinpeccāre

Entry preview:

To become guilty, to offend, sin; peccāre Ðeáh ðe he self gegyltan ne meahte although he himself could not sin, Past. 49; Swt. 385; 17; Hat. MS. Ðeáh ðe hwá gegylte though any one become guilty, Ors. 1, 12; Bos. 36, 44

a-gyltan

(v.)
Grammar
a-gyltan, -giltan; p. -gylte, -gilte; pp. -gylt, -gilt [a, gyltan to be guilty]

To fail in dutyto commitbecome guiltyoffendsin againstdelinquerecommittereadmitterepeccare

Entry preview:

To fail in duty, to commit, become guilty, offend, sin against; delinquere, committere, admittere, peccare Ic agyite ego deliqui, Ps. Th. 118, 67. Agyltan, 74, 4: Ex. 10, 16: Hy. 7, 114: Ælfc. Gr. 28, 4; Som. 31, 39, 41. Ðæt he agylte on him sylfum ut

Linked entry: a-giltan

gylt

Entry preview:

Add: a failure of duty, a sin, crime, an offence Getriówe bediólað gelt (qui) fidelis (est animi) celat (amici) commissum (Prov, 11. 13), Kent. Gl. 362. Gereónedes gyltes concinnati sceleris i. culpe, An. Ox. 2919. Gylte reaiw. Ex. 32, 35. Gylt noxam

á-gylting

(n.)
Grammar
á-gylting, e; f.
Entry preview:

Sin, fault, offence Ágyltinges úsra ondetnisse reatus nostri confessio , Rtl. 18, 9. Forgefnisse synna ł ágyltingo indulgentiam culparum , 23, 15

Linked entry: gylting

á-gyltan

Entry preview:

Add: absolute Oft ágyltað ( offendunt ) ðá hláf*-*ordas, and ðá menn wuniað on Godes hyldo, Past. 321, 2. Þeáh hwá ágylte, Ll. Th. i. 376, 15: Ors. 6, 11; S. 266, 10. Wið ðára ágyltendra unðeáwas contra delinquentium vitia, Past. 107, 10. with means

Linked entry: ǽ-gylt

gylding-wecg

Entry preview:

Gyldingwecg aurifodina, clympre metallum, smiþ faber, Wrt. Voc. i. 286, 72. Gyldingwegc, ii. 8, 55. Add

for-gyltan

(v.)

to become guiltyto commitcommittĕre

Entry preview:

to become guilty, to commit; committĕre. Scint. Ben. Lye