on-cunnan
Entry preview:
For the last passage substitute: Tó oncunnanne oncunnessa, Ps. Vos. 140, 4, and add Hí ealle bǽdon heora wóhnyssa forgyfennyssa, þæs þe hí þæs unrihtes hý oncúðan, Hml. A. 136, 670. Þá ongunnon þá gebróðru hí sylfe oncunnan (selfe hí oncúðon, v. l.)
on-cunnan
To accuse a person (acc.) of something (gen., clause beginning with ðæt or with prep, be, for), to blame, charge, lay to a person's charge
Entry preview:
To accuse a person (acc.) of something (gen., clause beginning with ðæt or with prep, be, for), to blame, charge, lay to a person's charge Ðonne oncann hé hiene selfne for ðære hrædhýdignesse ðe hé ǽr tó fela sealde occasionem contra se im- patientiae
Linked entries: á-cunnan on-cunness