Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

under-cyning

(n.)
Grammar
under-cyning, es; m.

A dependent, tributary kingone who rules under another

Entry preview:

Cyning rex, lytel cyning oððe undercyning regulus, Ælfc. Gr. 5; Zup. 16, 19. Kyning basileus, undercyning regillus, Wrt. Voc. i. 17, 47. Sum undercyning wæs erat quidam regulus, Jn. Skt. 4, 46, 49: Homl. Th. i. 128, 5. Ic Offa, Myrcena kining ...

under-cyning

Entry preview:

Nú hét hé þé dǽlan þíne goldhordas. . . and þú beó his undercyning. Homl. S. 32, 54. Add

ge-síclian

(v.)
Grammar
ge-síclian, -sýclian; p. ode; pp. od [seóc sick]

To be taken sick or illto be infirmægrōtāreinfirmāri

Entry preview:

Sum undercyning wæs, ðæs sunu wæs gesýclod on Capharnaum ĕrat quĭdam rēgulus, cujus fīlius infirmābātur Capharnaum, Jn. Bos. 4, 46. Ðá wearþ his hors gesíclod his horse became ill, Swt. A. S. Rdr. 100, 169

síðian

(v.)
Grammar
síðian, p. ode
Entry preview:

Sum undercyning hine bæd ðæt hé hám mid him síðode, i. 128, 6. Ðá ðá se Hǽlend síðode, sum man him cwæþ tó : 'Ic wille síðian mid ðé and ðé folgian,' Homl. Skt. i. 16, 154. Nǽnig wæs ðæt hé eft síðade hyhta leás, Exon. Th. 157, 24 ; Gú. 896.

heáh-geréfa

(n.)
Grammar
heáh-geréfa, an; m.

A high reeve, reeve of high rank

Entry preview:

Befora undercyningum ł héhgeroefum ante præsides, Mk. Skt. Lind. 13, 9. Héghgeroefa comes, Rtl. 193, 9. Cyninges heáhgeréfan gild iiii þúsend þrymsa the 'wergild' of a king's high reeve four thousand 'thrymsas,' L.