scóh
- noun [ masculineneuter ]
-
Scóh
caliga,
- Wrt. Voc. ii. 103, 11 :
- 127, 67 :
- 13, 43 :
calcarium,
- i. 291, 29 .
-
Scó
fico,
- 26, 17 .
-
Rúh scó
pero,
- ii. 78, 6 .
-
Tríwen sceó
coturnus,
- i. 26, 21 .
-
Gif se innera dǽl ðæs sceós (scós,
- MS. B.
- Lchdm. i. 342, 11 .
-
Þuong scóes (giscóes,
- Rush.
corrigiam calciamenti,
- Jn. Skt. Lind. 1, 27 .
-
Dó on ðínne winstran scó,
- Lchdm. i. 396, 3 .
-
Scóe
calciamentum,
- Ps. Spl. T. 59, 9 .
-
Scós
galliculae,
- Wrt. Voc. ii. 41, 53 .
-
Wífes sceós
baxeae,
unhége sceós
talares,
- i. 26, 20-23 .
-
Nǽron his scós farwerode,
- Homl, Th. i. 456, 21 .
-
Wíde sceós hangodan on hira (the Saracens) fótum,
- Shrn. 38, 8 .
-
His sceóna þwanga,
- Mk. Skt. 1, 7 .
-
Sceóea,
- Lk. Skt. Lind. 3, 16 .
-
Hí brohton swínes rysl his scón tó gedreóge,
- Homl. Th. ii. 144, 29 .
-
On ðínum sceón (scón. MS. B.),
- Lchdm. i. 330, 5 .
-
Scóum (scóeum, Lind.)
calciamentis,
- Lk. Skt Rush. 22, 35 .
Sceówum,
- p. 4, 7 .
-
Ic wyrce sceós
facio ficones,
- Coll. Monast, Th. 27, 33 .
-
Nilt ðú habban yfele sceós, and wylt swá ðeáh habban yfel líf. Ic bidde ðé ðæt ðú lǽte ðe ðín líf deórre ðonne ðíne sceós,
- Homl. Th. ii. 410, 15-18 .
-
Habbaþ eówre scós on eówrum fótum,
- Anglia viii. 322, 29 .
-
Scóas (
- Lind.
- Mt. Kmbl. Rush. 10, 10 .
-
Scóeas,
- Lk. Skt. Lind. 15, 22 .
Bosworth, Joseph. “scóh.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/26951.
Checked: 2