þearfa
- adjective
-
Hrægles þearfa ic wreó mé wǽda leásne,
- Cd. Th. 53, 25 ;
- Gen. 866 .
-
Ðearfa pauper, wædla
egenus,
- Wrt. Voc. i. 74, 21 .
-
Ðá sæt ðǽr sum þearfa æt ðæm burggeate,
- Blickl. Homl. 213, 32 .
-
Ðá sæt ðǽr sum blind þearfa,
- 15, 16 .
-
Ná ðæt án ðæt hé wolde mann beón, ac eác swylce hé wolde beón þearfa for ús,
- Homl. Th. i. 140, 10 .
-
Fela sind ðearfan þurh hafenleáste ... Sind óðre ðearfan on gáste ... on ðás wísan wæs Abraham ðearfa, and Dauid, se ðe hine sylfne geswutelode þearfan on gáste, þus cweðende: 'Ic eom wædla and þearfa.' Ða módigan rícan ne beóþ þearfan ne þurh hafenleáste ne on gáste,
- 550, 2-11 .
-
Nafa ðú nánes þearfan wedd mid ðé nihtlangne fyrst,
- Deut. 24, 12 .
-
Gefyllan ðæs þearfan wambe,
- Blickl. Homl. 39, 29 .
-
Mec mon biþeahte mid þearfan wǽdum
(with the garments of a pauper)
,- Exon. Th. 87, 10 ;
- Cri. 1423 .
-
Se biscop nǽre miltsiende nánum Godes þearfan,
- Blickl. Homl. 45, 2 .
-
Ða gástlícan þearfan (ðaerfe, Lind.)
pauperes spiritu,
- Mt. Kmbl. 5, 3 .
-
Eádige sind gé þearfan on gáste,
- Lk. Skt. 6, 20 .
-
Gener ðearfena
refugium pauperi,
- Ps. Spl. 9, 9 .
-
Ðearfena and earmra manna
inopum,
- Bd. 3, 6 ;
- S. 528, 17 .
-
Ic sylle ðearfum
(pauperibus)
healfe míne ǽhta,
- Lk. Skt. 19, 8 .
-
Syllan þearfon
(egenis,)
- Jn. Skt. 12, 5 .
-
Him gebyrode tó ðám þearfon (ðorfum, Lind.: ðarfum, Rush.),
- 12, 6 .
-
Ðæt hé dǽlde þearfum and wædlum,
- Homl. Skt. ii. 26, 59 .
-
Þearfum
matriculariis (matricularius a poor person supported by a church ),
- Wrt. Voc. ii. 86, 50: 57, 1.
-
Þearfum
pauperculis, miseris,
- Hpt. Gl. 458, 13 .
-
Hé démeþ fyrhte þearfan swylce hé þearfena bearn hǽleþ
judicabit pauperes, et salvos faciet filios pauperum,
- Ps. Th. 71, 4 .
-
Þearfan ic lǽrde, ðæt hié heora wædle gefeán hæfdon,
- Blickl. Homl. 185, 17 .
-
Ic lǽre ge ða welegan ge þa þearfan,
- 107, 12 .
Wé willaþ myngian freónda gehwylcne, ðæt hí Godes þearfan fréfrian and fédan,
- L. Eth. vi. 46;
- Th. i. 326, 24 ;
-
Þridda dǽl ðare teóðunge, ðe tó circan gebyrige, gá Godes þearfum and earmum þeówetlingum,
- ix. 6 ;
- Th. i. 342, 9 :
-
Wé lǽraþ, ðæt preóstas, þonne hí ða ælmessan ðǽlan, ða þearfan georne biddan, ðæt hig for ðæt folc þingian,
- L. Edg. C. 56 ;
- Th. ii. 256, 11 .
-
Gebéte hé .xxx. sciłł., and sié ðæt feoh gedǽled ðǽm þearfum, ðe on ða[m] tún[e] synd,
- L. Ath. prm. ;
- Th. i. 198, 12 .
-
Gif feohbót áríseþ, ðæt gebyreþ rihtlíce ... tó þearfena hyððe,
- L. Eth. vi. 51 ;
- Th. i. 328, 6 .
Bosworth, Joseph. “þearfa.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31564.
Checked: 2