wác
- adjective
-
Waac
lentus,
- Wrt. Voc. i. 61, 35.
-
Wæter, wác and hnesce (cf. ðæt hnesce and flówende wæter,
- Bt. 33, 4 ;
- Fox 130, 3
- Met. 20, 93.
-
Wác hreód ðe ǽlc hwiða windes mæg áwecggan,
- Past. 42 ;
- Swt. 306, 6.
-
Gerd wácc ł bifiende (hreád ðæt wagende,
- Rush.
harundinem quassatam,
- Mt. Kmbl. Lind. 12, 20.
-
Byrhtnóð wand wácne æsc (the pliant ash-shaft),
- Byrht. Th. 132, 68 ;
- By. 43.
-
Iosue hí up áhéng on fíf wácum bógum
Iosue eos suspendit super quinque stipites,
- Jos. 10, 26.
-
Wác bið se hyrde funden tó heorde, ðe nele ða heorde ðe hé healdan sceal mid hreáme bewerian,
- L. C. E. 26 ;
- Th. i. 374, 22.
-
Wác bið ðæt geðanc on cristenum men, gif hé ne cann understandan þurh rihtne geleáfan ðone ðe hine gescóp,
- Wulfst. 20, 9: Cd. Th. 40, 34 ;
- Gen. 649.
-
On gewitte tó wác,
- Andr. Kmbl. 423 ;
- An. 212.
-
Ne tó wác wiga, ne tó wanhýdig,
- Exon. Th. 290, 18 ;
- Wand. 67.
-
Ðæt wæs wíglíc werod: wác ne grétton in ðæt rincgetæl rǽswan herges,
- Cd. Th. 192, 18 ;
- Exod. 233.
-
Ic, Ælfríc, munuc and mæssepreóst, swá þeáh wáccre Ðonne swilcum hádum gebyrige,
- Homl. Th. i. 2, 12.
-
Hæfde hire wácran hige Metod gemearcod,
- Cd. Th. 37, 16 ;
- Gen. 590.
-
Sume láceówas sindon beteran ðonne sume; sume sind wáccran, swá swá wé beóð,
- Homl. Th. ii. 48, 17.
-
Mid wáces olfendes hǽrum gescrýdde,
- Homl. Th. ii. 506, 23.
-
Ðone wácan assan hé geceás, i. 210,
- 15. ii
-
forealdode rǽdingbéc swíðe wáke, and .i. wác mæssereáf,
- Chart. Th. 430, 31.
-
Hé ðis wáce forlét, líf ðis lǽne,
- Chr. 975 ;
- Erl. 124, 31: Exon. Th. 53, 25 ;
- Cri. 856.
-
Swá tealte beóð eorðan dreámas, and swá wáce syndan ǽhta mid mannum,
- Wulfst. 264, 4.
-
Ða wácan fugelas,
- Homl. Th. ii. 462, 25.
-
Hwí forgifð God ðám wácum wyrtum swá fægerne wlite,
- 464, 16.
-
Hwí dést ðú ðé sylfe ðurh wáce þeáwas swilce ðú wyln sý,
- Homl. Skt. i. 8, 44.
-
Hit is on worulde á swá leng swá wácre; men syndon swicole, and woruld is ðe wyrse,
- Wulfst. 83, 10.
-
Seó stów (Abingdon) næs wáccere ðonne (inferior to) formænig ðara ðe his yldran ǽr gefyrþredon,
- Lchdm. iii. 438, 11.
-
Ǽlc man sylð on forandæge his góde wín, and ðæt wáccre ðonne ða gebeóras druncniaþ,
- Homl. Th. ii. 70, 26.
-
Gedroren is ðeós duguð eal, wuuiaþ ða wácran,
- Exon. Th. 311, 4 ;
- Seef. 87.
-
Fyrmest manna primas, wácost manna infimas,
- Ælfc. Gr. 9, 25 ;
- Zup. 50, 3.
-
Ne eart ðú wácost burga (minima,
- Mt. 2, 6
- Homl. Th. i. 78, 14.
-
On reáfe wáccust
habitu vilissimus,
- Scint. 21, 7.
-
Hwí wénst ðú, ðone nú ða wácestan gesceafta eallunga ne gewítaþ, ðæt seó seóleste gescaft mid ealle gewíte?
- Shrn. 198, 19.
Bosworth, Joseph. “wác.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/34180.
Checked: 2