þeaht
- noun [ feminine ]
-
Sum bisceop tó him férde, efne swá swá hé wǽre mid heofonlícre þeahte gelǽred, ðæt hé tó ðære sprǽce férde ðæs Godes mannes,
- Guthl. 17 ;
- Gdwin. 70, 8 .
-
Hí rǽddon ðæt man hine gebunde, and óð deáð swunge. Nero, ðá ðá hé ðæs folces ðeaht geácsode, wearð tó feore áfyrht,
- Homl. Th. i. 384, 7 .
-
On módes þeaht,
- Elen. Kmbl. 2482 ;
- El. 1242 .
Bosworth, Joseph. “þeaht.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31553.
Checked: 2