Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

campian

(v.)
Grammar
campian, compian; p. ode; pp. od [camp war]
Entry preview:

Se deófle campaþ [compaþ, Ps. Lamb. fol. 183b, 18] he fights for the devil, Hy. 2, 5; Hy. Grn. ii. 281, 5. Ic longe Gode campode I have iong fought for God, Exon. 42a; Th. 140, 25; Gú. 615.

Linked entry: compian

campian

(v.)
Entry preview:

Campa dimica, Germ. 393, 175. Oumpadi (alt. from compadi) decertarent, Jn. L. 18, 36. Winnan and campian militare, R. Ben. 96, 23. Hé wǽpn gegráp mid tó campienne, Bl. H. 167, 1. Campiende agonizans, Wrt. Voc. ii. 2, 51. to fight for, with dat.

campian

(v.)

Similar entry: ellen-campian

camal

(n.)
Entry preview:

a camel. Lk. Lind. War. 18, 25

camp

Entry preview:

Niwe campas and gewin nova certamina, Gr. D. 122, 22. Add

camp

(n.)
Entry preview:

Wæst tó rocggan campæs geatæ, v. 255, 32. Tó wígan campe, 313, 10: vi. 67, 9. On todan camp; of todan campe, iii. 425, 27. [O. L. Ger. kamp an enclosure, field: O. Frs. kamp an enclosed piece of land. v.

CAMP

(n.)
Grammar
CAMP, comp, es; m.
Entry preview:

A contest, war, battle; certamen, pugna, bellum Ic ne gýme ðæs compes I care not for the contest, Exon. 105b; Th. 402, 26; Rä. 21, 35. Drihten tǽcþ handa míne to gefeohte, and fingras míne to slehte oððe to campe Dominus docet manus meas ad prælium,

cáma

(n.)
Grammar
cáma, an; m.
Entry preview:

A bit Mid brídle and mid cáman in freno et camo, Ps. Th. 31, 11

camp

(n.)
Grammar
camp, es; m.
Entry preview:

A bond, fetter, chain; compes Hió bindan þenceaþ cyningas on campum ad alligandos reges eorum in compedibus, Ps. Th. 149, 8

Linked entry: comp

camp

(n.)
Grammar
camp, a fetter.
Entry preview:

Add:

camp

Entry preview:

Add: — Úres gewinnes and compes militiae noslrae, Nar. 2, 28

camp-hád

(n.)
Grammar
camp-hád, es; m.
Entry preview:

Warfare; militia Hí synd bigongende woruld-lícne camphád they are exercising worldly warfare, Bd. 5, 24; S. 647, 9

Linked entry: comp-hád

camp-hád

Entry preview:

Campháde tyrocinio, An. Ox. 616. Gúðlác of þǽre gedréfednysse þissere worulde wæs gelǽded tó campháde þæs écan lífes, Guth. 24, 23. In camphád sendan in militiam mittere, Gr. D. 298, 8. Add

ellen-campian

(v.)
Grammar
ellen-campian, p. ode, ede; pp. od, ed

To contend vigorously fortĭter pugnāre

Entry preview:

To contend vigorously; fortĭter pugnāre Ellencampian pugĭlāre, Cot. 4b. Ellencampedon pugĭlāvērunt, Cot. 40

Linked entries: campian ellen-lǽca

ellen-campian

(v.)
Entry preview:

Ellencampedon agonizarunt, Wrt. Voc. ii. 3, 5. Substitute for quotations

ge-campian

(v.)
Grammar
ge-campian, -compian; p. ode; pp. od

To fight

Entry preview:

To fight He wolde gecompian wiþ ðone awerigdan gást he wished to fight with the accursed spirit, Blickl. Homl. 29, 17

Linked entry: campian

ge-campian

(v.)
Entry preview:

Add: to fight a fight Gé habbað gecampod gódne campdóm, Hml. S. 34, 262. to get by fighting Ne byð nǽfre leán þæs sigores, búton hit sý mid gewinne gecampod sine labore certaminis non est palma victoriae, Gr. D. 221, 8. to fight for a person (dat.),

ge-camp

(n.)
Grammar
ge-camp, -comp, es; m. [camp a contest, war]

Warfarea contestbattlemīlĭtiacertāmenpugna

Entry preview:

Warfare, a contest, battle; mīlĭtia, certāmen, pugna Gecampes feld certāmĭnis campus, Greg. Dial. 2, 3. On gecampe in warfare, Byrht. Th. 136, 18; By. 153. Iosue com mid gecampe to him mid eallum his here vēnit Iosue et omnis exercĭtus cum eo adversus

camp-stede

(n.)
Grammar
camp-stede, es; m.
Entry preview:

The place of battle, battle-field; locus pugnæ On ðam campstede on the battle-field, Chr. 937; Th. 204, 2, col. 1; Æðelst. 29: 937; Th. 206, 1, col. 1; Æthelst. 49. Fór campstede [MS. campsted] sécan he went forth to seek the place of battle, Bt. Met

camp-wǽpen

(n.)
Entry preview:

a battle-weapon, military weapon

Linked entry: comp-wǽpen