Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

út-fær

(n.)
Grammar
út-fær, es; n.

A going out ⬩ egress ⬩ exit

Entry preview:

A going out, egress, exit Útfær egressio, Ps, Lamb. 18, 7. On útfære in exitu, 73, 5. Ðæt wé symle ðone mǽran gylt forfleón þurh útfære ðæs læssan, Homl. Th. i. 484, 8. Ðeáh heó nán útfær ne gemét, 4 10, 10. On útfærum heora in egressibus suis, Ps. Lamb

wægn-faru

(n.)
Grammar
wægn-faru, e; f.

A chariot-journey

Entry preview:

A chariot-journey Fiscalis reda (= rheda) gebellícum wæg[n]fearu, Wrt. Voc. ii. 108, 64. Fiscalis ræde gafellícum wǽnfare, 35, 56

wæter-fæt

(n.)
Grammar
wæter-fæt, es; n.

A vessel for water, a water-pot

Entry preview:

A vessel for water, a water-pot Wæterfæt ydria, Ælfc. Gr. 9, 56 ; Zup. 68, 4 : ydriavel soriscula, Wrt. Voc. i. 25, 12. Ðæt wíf forlét hyre wæterfæt ( hydriam ), Jn. Skt. 4, 28. Ðǽr wǽron áset six stǽnene wæterfatu (hydriae), 2, 6 : Homl. Th. ii. 56,

wearp-fæt

(n.)
Grammar
wearp-fæt, es; n.

A wicker-basket

Entry preview:

A wicker-basket Corbis vel cofinus wylige, sportella tǽnel, cartallum windel, calathus (cf. wearp, II, and Ovid: Calathos e vimine textos) wearpfæt, Wrt. Voc. i. 86, 2-5: 40, 42. [A warpe-fatte alveolus, Cath. Angl. 409.]

æppel-fæt

(n.)
Grammar
æppel-fæt, es; n.

A vessel for carrying apples

Entry preview:

A vessel for carrying apples Æppelfæt (-fæc, MS.) apoforeta, vasa pomis ferendis apta, Hpt. 31, 15, 401

Linked entry: fæt

ofer-faran

(v.)

To pass, go off ⬩ to pass, cross ⬩ to pass through, traverse ⬩ to pass through ⬩ to pass through, penetrate ⬩ to come upon, come across, meet with

Entry preview:

Grammar ofer-faran, intrans. To pass, go off Ælþeódiglíce is oferfare peregre transeo, Ælfc. Gr. 38; Som. 41, 28. Oferfare on munt swá swá spearwa transmigra in montem sicut passer, Ps. Spl. 10. 1. trans. to pass, cross (a river, boundary, etc.) Ic

Linked entry: ofer-féran

ofer-fær

(n.)

a passing over ⬩ transmigratio,

Entry preview:

a passing over; transmigratio, Mt. Kmbl. p. 12, 13: Lind. 1, 17

hind-fald

(n.)
Grammar
hind-fald, es [or -falda, an]; m.

A hind-fold.

Entry preview:

A hind-fold. Cod. Dipl. Kmbl. vi. 112, 33

tó-fær

(n.)
Grammar
tó-fær, es; n.

A going away, ⬩ departure, ⬩ decease

Entry preview:

A going away, departure, decease Tófær his excessum ejus, Lk. Skt. Lind. 9, 31

forþ-faran

Entry preview:

Forðfærð defungitur, forðfaren defunctus, Wrt. Voc. i. 28, 71, 70. Ádwǽsced, forþfaren, ácweald extinctus, i. peremptus, mortuus, ii. 145, 20. Þá forðfarenan obeuntem, 63, 6. Bysne niman æt forðfarenum mannum, Hml. Th. ii. 532. 31. Dele first passage,

sib-fæc

(n.)
Grammar
sib-fæc, es; n.

A degree of relationship

Entry preview:

A degree of relationship Æfre ne geweorðe, ðæt cristen man gewífige in .vi. manna sibfæce on his ágenum cynne, ðæt is þinnan ðam feórþan cneówe, L. Eth. vi. 12; Th. i. 318, 14: L. C. E. 7; Th. i. 364, 22. Cf. Christiani ex propinquitate sui sanguinis

síþ-fær

(n.)
Grammar
síþ-fær, es; n.

A way ⬩ journey

Entry preview:

A way, journey Wið sýðfære juxta iter, Ps. Spl. 139, 6

gléd-fæt

(n.)
Grammar
gléd-fæt, es; n.

A fire-vat ⬩ chafing-dish

Entry preview:

A fire-vat, chafing-dish Dó gléda an glédfæt put live coals in a chafing dish, L. M. 3, 62; Lchdm. ii. 346, 3

þegnung-fæt

(n.)
Grammar
þegnung-fæt, es; n.

A vessel used in the service of the kitchen

Entry preview:

A vessel used in the service of the kitchen Ðære kycenan wicþénas ... heora þéningfata clǽne and hále ðam hordere betǽcen; se hordere eft ðære tóweardan wucan wicþénum ða ylcan þéningfata betǽce, R. Ben. 59, 6-12

wín-fæt

(n.)
Grammar
wín-fæt, es; n.

A wine-vat

Entry preview:

A wine-vat Wínfæt enophorum, Wrt. Voc. i. 25, 5: apotheca, ii. 100, 54: 6, 6

ge-fæd

(n.)

Decorum, discretion

Entry preview:

n. ? Decorum, discretion. Dele ?, for 'Th. i.' l. Th. ii., and add:

ge-fæd

(adj.)
Grammar
ge-fæd, adj.

Discreet, well-regulated.

Entry preview:

Discreet, well-regulated.Add: Sé hæfð módes strencðe þe on gódum gelimpum ne forlǽt his ánrǽdnesse, ac bið aa gefædd on ǽghwylce wísan, swá þæt hé ne bið ne on gefeán tó fægen ne on weán tó ormód, Wlfst. 51, 24

ge-faran

(v.)

to travel, journey ⬩ of a military expedition, to march ⬩ of that which affects the mind, to come ⬩ to depart, die; ⬩ gefaren defunct ⬩ of affairs, circumstances, condition, to go well or ill ⬩ to fare, get on, succeed ⬩ To get by going, go and get. ⬩ to get to, reach a place ⬩ to save by going ⬩ to march and occupy a place, conquer persons, gain a victory ⬩ to accomplish a journey, expedition, complete a course ⬩ to carry out, execute, manage to do ⬩ to get as one's lot or fate, to experience

Entry preview:

Add: intrans. of motion, to travel, journey Þegen þe mid his ǽrende gefóre tó cinge, Ll. Th. i. 192, 2. Hé walde gefara ( exire ) in Galiléam, Jn. L. 1, 43. Se feónd þe on þá frécnan fyrd gefaren hæfde, Gen. 689. Húshleów dǽle man gefarenum, Wlfst. 74

ymb-faran

(v.)
Grammar
ymb-faran, p. -fór

To surround

Entry preview:

To surround Hé hét ðæt fæste lond útan ymbfaran, ðæt him mon sceolde an má healfa on feohtan þonne on án, Ors. 2, 5; Swt. 80, 26

ýþ-faru

(n.)
Grammar
ýþ-faru, e; f.

The wave-course, the waves, sea

Entry preview:

The wave-course, the waves, sea Swá ealne middangeard mereflód þeahte, ðá se aþela wong onsund wið ýðfare gehealden stód hreóra wǽga eádig unwemme cum diluvium mersisset fluctibus orbem, Deucalioneas exsuperavit aquas, Exon. Th. 200, 22; Ph. 44. Sume