Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

eald-wérig

(adj.)
Grammar
eald-wérig, adj.

Vile of old jampridem malignus

Entry preview:

Vile of old; jampridem malignus Ealdwérige Egypta folc the folk of Egypt vile of old, Cd. 145; Th. 180, 24; Exod. 50

Linked entries: wearg eald-a-wered

lim-wérig

(adj.)
Grammar
lim-wérig, adj.
Entry preview:

Having the limbs wearied Álédon hié ðǽr limwérigne, Rood Kmbl. 125; Kr. 63

medu-wérig

(adj.)
Grammar
medu-wérig, adj.

Sated with feasting

Entry preview:

Sated with feasting, Judth. 11; Thw. 24, 38; Jud. 229: 12; Thw. 25, 6; Jud. 245

mere-wérig

(adj.)
Grammar
mere-wérig, adj.

Weary of journeying on the sea

Entry preview:

Weary of journeying on the sea Merewérges mód the mind of the sea-weary man, Exon. 81 b; Th. 306, 23; Seef. 12

rád-wérig

(adj.)
Grammar
rád-wérig, adj.
Entry preview:

Weary with riding or journeying, Exon. Th. 401, 19; Rä. 21, 14

un-wérig

(adj.)
Grammar
un-wérig, adj.

Not wearyfresh

Entry preview:

Not weary, fresh Æt níxtan wurdon hí ealle geteorode, and hé ána unwérig him æfter fyligde, Homl. Skt. ii. 30, 34. Gif mon on mycelre ráde weorðe geteorad, nime betonican...; ðonne bið hé sóna unwérig, Lchdm. i. 76, 8. Hé hét ðæt mon ðæt fæsten brǽce

wérig-ferhþ

(adj.)
Grammar
wérig-ferhþ, adj.
Entry preview:

Weary-hearted, disconsolate, depressed Ongan geómormód tó Gode cleopian . . . weóp wérigferð, Andr. Kmbl. 2799; An. 1402. Hí hreówigmóde wurpon hyra wǽpen of dúne, gewitan him wérigferhþe on fleám sceacan, Jud. Thw. 25, 24; Jud. 291. Wérigferðe . . .

werig-líc

(adj.)
Grammar
werig-líc, -líce.

fill-wérig

Similar entry: fyl-wérig

gúþ-wérig

(adj.)
Grammar
gúþ-wérig, adj.

Weary with battle

Entry preview:

Weary with battle, Beo. Th. 3176; B. 1586

heaðu-wérig

(adj.)
Grammar
heaðu-wérig, adj.

Weary from fighting

Entry preview:

Weary from fighting, Vald. 2, 17

symbel-wérig

(adj.)
Grammar
symbel-wérig, adj.

Weary with feasting

Entry preview:

Weary with feasting Wer (Noah ) wíne druncen swæf symbelwérig, Cd. Th. 94, 19; Gen. 1564. Him symbelwérig (Abimelech) synna brytta þurh slǽp oncwæð, 159, 26; Gen. 2640

weargness

(n.)
Grammar
weargness, (werg-, werig-, wirig-, wyrig-), e; f.

Evil

Entry preview:

Evil Wel mæg ðæm dæg werignise his sufficit diei malitia sua, Mt. Kmbl. Lind. 6, 34. Feala wyrgnessa wráðe feóndas ðínum ðám hálgum hefige brohtan quanta malignatus est inimicus in sanctis, Ps. Th. 73, 4

Linked entry: wærness

wering

(n.)
Grammar
wering, e; f.
Entry preview:

Ac gif sió pynding wierð onpennad, oððe sió wering wirð tóbrocen, ðonne tófléwð hit eall, Past. 38; Swt. 277, 8. v. werian, <b>I a</b>; be-werung

Linked entry: werung

wérigu

(n.)
Entry preview:

weariness, grief Þonne árísað twégen ealdormen tó þeóda wérigum posteo exsurgent duo principes ad premendas gentes, Verc. Först. 118, 15. (?)

weria

Similar entry: wearg

welig

Entry preview:

Add Hié gemyndgiað ðára weligera (welegra, v.l. ) ðe lange striéndon, and lytle hwíle brucon, Past. 333, 15. v. ofer-, weorold-welig

welig

(n.)
Grammar
welig, es;m.

A willow

Entry preview:

A willow Welig salix Wrt. Voc. i. 285, 62. Weliges leáf Lchdm. ii. 156, 1. Welies 154, 22. Ǽrest on ðone welig; of ðam welige Cod. Dip. Kmbl. iii. 223, 23. Tó ðam greátan welige 438, 3. On ðone ealdan myl[en] ðǽr ða welegas standaþ ii. 250, 10. On welgum

welig

(adj.)
Grammar
welig, weleg; adj.

Wealthyrichopulent

Entry preview:

Wealthy, rich, opulent of persons, in respect to material or non-material riches Welig dives Wrt. Voc. i. 74, 18: pecuniosus 54, 53. Sum weligman wæs homo quidam erat dives Lk. 16, l, 19. Sum weli (welig, MS. A.: wælig, Lind.) mann Mt. Kmbl. 27, 57.

Linked entry: wealig

werg

Similar entry: wearg