Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wudu-mann

(n.)
Entry preview:

a woodman Tó wudemannes túne, C. D. iii. 275, 9

mann-cwild

Entry preview:

Ic ðæc biddo ðæt. . . him fiónd ne sceððe, ne hungor, ne monncwild, Shrn. 73, 5. Add

mann-fultum

Entry preview:

Ueriatus him geteáh tó micelne monfultum, ond monega túnas oferhergeade, Ors. 5, 2 ; S. 216, 8. Add

mann-rǽdenn

Grammar
mann-rǽdenn, <b>. I.</b>
Entry preview:

Him micelum sceamode þæs deófles manrǽdenne þe hé on wæs oþ ꝥ, Hml. S. 31, 1197. Hí léton tó rǽde ꝥ hí woldon ábúgan þám heretogan tó his mannrǽdene omnes una voce: 'Sponte tradamus nos omnes populo Holofernis,' Hml. A. 108, 182. Geoffra þíne lác Apolline

mann-weorþ

Grammar
mann-weorþ, Add: The amount seems to have been a hundred shillings, v. gildan ;
3 cc.

ealdor-mann

Similar entry: heáh-ealdormann

geó-mann

Similar entry: iú-mann

gedwild-mann

(n.)
Grammar
gedwild-mann, es; m.
Entry preview:

A heretic Þá gedwyldmen man hǽt on Grécisc Nictales (= Nyctages, haeretici qui superfluas existimabant sacras vigilias), Nap. 60, 21. Cf. gedwol-mann

mann-þwǽre

Entry preview:

Ger. man-duuári mitis.] Cf. mann-swǽs. Add

un-mann

(n.)
Grammar
un-mann, es; m.

a bad manan inhuman personone who is not a mere mana hero

Entry preview:

-, iú-mann) and ðæra woruldfrumena, Guthl. 2; Gdwin. 12, 27

wǽpned-mann

(n.)
Grammar
wǽpned-mann, es; m.
Entry preview:

Hiora wíf ofslógan ealle ða wǽpnedmen ðe him on neáweste wǽron, Ors. 1, 10; Swt. 48, 1, 6, 8. of plants, a male Gif man scyle mugcwyrt tó lǽcedóme habban, ðonne nime man ða reádan wǽpnedmen and ða grénan wífmen, Lchdm. iii. 72, 20. v. wǽpen-mann

mann-líce

(adv.)
Grammar
mann-líce, adv.

Manfullyin a manner becoming to a mannobly

Entry preview:

Manfully, in a manner becoming to a man, nobly Swá manlíce mǽre þeóden heaðorǽsas geald mearum and máðmum, Beo. Th. 2096; B. 1046

híre-mann

Entry preview:

Take here hýre-mann and hýrig-mann in Dict., and add

Linked entry: hýre-mann

heáfod-mann

Entry preview:

Mann sceolde forðian út scipu, and setton Raulf eorl and Oddan eorl tó heáfodmannum þǽrtó, 1052 ; P. 177, 10. Hé gesette þá heáfodmenn tó gehealdenne ꝥ folc ( captains of the people, i. Macc. 5, 18), Hml. S. 25, 403. ¶ heáfdes-mann. Cf.

wíg-mann

(n.)
Grammar
wíg-mann, es; m.
Entry preview:

A man of war, a fighting man, soldier Bella-tores syndon wígmen ðe eard sculon werian wíglíce mid wǽpnum, L. I. P. 4 ; Th. ii. 306, 36 : Wulfst. 267, 15

ælmes-mann

(n.)
Grammar
ælmes-mann, es; m.
Entry preview:

Ðonne wille ic ðæt man nime tó ǽlcan ðissa háma twelf ælmesmen, and gif hwæt hera ǽnigan getíde, sette man ðǽr óþerne tó, C. D. B. iii. 75, 38

healf-mann

(n.)
Grammar
healf-mann, es; m.
Entry preview:

Half man Halfmann semivir, Ælfc. Gr. 8; Som. 7, 23

gú-mann

(n.)
Grammar
gú-mann, es; m.

A man of old

Entry preview:

A man of old Ðǽm gúmonnum antiquis, Mt. Kmbl. Rush. 5, 27

spyre-mann

(n.)
Grammar
spyre-mann, es; m.
Entry preview:

One who tracks His speremon the man who tracked him, Chart. Th. 172, 25

Linked entry: spere-mann

iú-mann

(n.)
Grammar
iú-mann, es; m.
Entry preview:

A man of old, of a former time Iúmonna gold, Beo. Th. 6096; B. 3052

Linked entry: geó-mann