Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

ge-neálǽcan

Entry preview:

Add: to move nearer to an object, get near. absolute Ðá þá se cyng mid his fyrde geneáléhte, Chr. 1091; P. 226, 37. Stód se Hǽlend and hét hine, lǽdan tó him. Þá hé geneálǽhte (geneólécde, L., geneálocade, R., appropinquasset) hé áhsude hine, Lk. 18,

scrift

(n.)
Grammar
scrift, es; m.

what is prescribed as a punishment ⬩ a penalty ⬩ penance imposed after confession ⬩ confession which is followed by penance ⬩ shrift ⬩ one who passes sentence ⬩ inflicts punishment ⬩ a judge ⬩ one who hears confession ond imposes penance, a confessor

Entry preview:

what is prescribed as a punishment, a penalty (cf. scrífan. III.) Ic (bishop Werferth) him (Eadnoth) sealde ðæt lond and ða béc . . . and úre ágen rǽdengewrit ðæt wǽre him tó ðam geráde ðæt land tólǽten ðe mon ǽlce gére gesylle fífténe scillingas clǽnes

fetian

(v.)
Grammar
fetian, fetigean, fetigan; he fetaþ, fet; p. fette; pp. fetod

To fetch ⬩ bring to ⬩ marry ⬩ addūcĕre ⬩ applĭcāre ⬩ uxōrem dūcĕre

Entry preview:

To fetch, bring to, marry; addūcĕre, applĭcāre, uxōrem dūcĕre He héht him fetigean to sprecan síne he bade to fetch his counsellors to him, Cd. 126; Th. 161, 17; Gen. 2666. Fetigan, Judth. 10; Thw. 21, 26; Jud. 35. He óðer fetaþ ăliam duxĕrit, Mt. Bos

HREÓD

(n.)
Grammar
HREÓD, es; n.

A REED

Entry preview:

A REED Hwí férde gé on wéstene geseón ðæt hreód ðe byþ mid winde ástyred quid existis in desertum videre harundinem vento moverí, Lk. Skt. 7, 24: Mt. Kmbl. 11, 7. For cynegyrde him hreód forgeáfon gave him a reed for a sceptre, Homl. Th. ii. 252, 27.

Linked entry: hreódeum

hýr-

(adj.; prefix)
Grammar
hýr-, heár-sum; adj.

Obedient ⬩ compliant

Entry preview:

Obedient, compliant Se ðe him hýrsum beón wolde hé gehét qui sibi obtemperantibus promitteret, Bd. 1, 25; S. 486, 26. Him hýrsum beón ei obtemperare, 2, 12; S. 574, 16. Hit biþ his láreówum hýrsum it is obedient to its teachers, Salm. Kmbl. 798; Sal.

ísern

(adj.)
Grammar
ísern, adj.

Iron

Entry preview:

Iron, made of iron Hé him tǽhte ðæt hé him genáme áne íserne hearstepannan and sette betweoh hine and ða burg for íserne weall et tu sume tibi sartaginem ferream, et pones eum murum ferreum inter te et inter civitatem, Past. 21, 5; Swt. 161, 7 : Cd.

mægen-cræft

(n.)
Grammar
mægen-cræft, es; m.

Main force ⬩ great power or might ⬩ mighty power

Entry preview:

Main force, great power or might, mighty power Mægencræft ðe him meotud engla forgiefen hæfde the power which the Lord of angels had given him, Exon. 49 a; Th. 170, 1; Gú. 1105. Is ðæt mægencræft micel móda gehwylces ofer líchoman (cf. hit is micel cræft

metsian

(v.)
Grammar
metsian, p. ode.

to feed ⬩ to furnish with provisions

Entry preview:

to feed Ðú metsast ús cibabis nos, Ps. Spl. 79, 6. Hé metsode hí cibavit illos, 80, 15: nutriebat, Hpt. Gl. 466, 28: saginaverit, 493, 9. Ðú ús geþafodest him tó metsianne swá swá sceáp, Ps. Th. 43, 13. to furnish with provisions Heora ǽlc férde tó

Linked entries: metian ge-metsian

ge-bícnian

(v.)
Grammar
ge-bícnian, -býcnian; p. ode, ede; pp. od, ed [ge-, bícnian to beckon, nod] .

to beckon ⬩ nod ⬩ innuĕre ⬩ to point out ⬩ shew ⬩ indicate ⬩ betoken ⬩ indĭcāre ⬩ signĭfĭcāre ⬩ portendĕre

Entry preview:

to beckon, nod; innuĕre Ic gebícnige [gebýcnige MS. D.] innuo, Ælfc. Gr. 28, 3; Som. 30, 48. to point out, shew, indicate, betoken; indĭcāre, signĭfĭcāre, portendĕre Ic gebícnige [gebýcnige MS. D.], Ælfc. Gr. 37; Som. 39, 40. Hí gebícniaþ sum þing niwes

Linked entry: ge-býcnian

ge-leornian

(v.)
Grammar
ge-leornian, p. ode, ede; pp. od, ed

To learn ⬩ inquire ⬩ discĕre ⬩ disquīrĕre

Entry preview:

To learn, inquire; discĕre, disquīrĕre Swá swá heó æt gelǽredum wǽpnedmonnum geleornian mihte prout a doctis vĭris discĕre pŏtĕrat, Bd. 4, 23; S. 593, 28 : 4, 18; S. 587, 1. He nǽfre ǽnig leóþ geleornode nil carmĭnum alĭquando dĭdĭcĕrat, 4,24; S. 597

Linked entry: leornian

under-þeódness

(n.)
Grammar
under-þeódness, e; f.

Subjection ⬩ submission

Entry preview:

Subjection, submission For yrmþo ðære underþeódnysse ob aerumnam subjectionis, Bd. 4, 16; S. 584, 41. Wite hé ðæt hé míne eáðmódra beón sceal on regoles underðeódnysse sciens se multo magis discipline regulari subditum, R. Ben. 112, 1. Micle swýþor is

un-þinged

(adj.)
Grammar
un-þinged, adj.

Uninvited ⬩ sudden ⬩ unexpected

Entry preview:

Uninvited, sudden, unexpected Ðý læs iów geméte se réða and se egeslíca dæg, se cymð ofer ealle eorðwaran unðinged, swǽ swǽ grin et superveniat in vos repentina dies illa. Tamquam laqueus superveniet in omnes, qui sedent super faciem omnis terrae, Past

Linked entry: un-geþinged

fær-riht

(n.)
Grammar
fær-riht, es; n.

fare

Entry preview:

Due payment for passage, fare Ðá cwæð hé: " Gif þú hæfst ꝥ færriht (færeht, v. l.), ne forwyrnþ þé heora ǽnig. " Ðá cwæð ic tó him : " Bróðor, næbbe ic nán færriht (færeht, v. l.) tó syllanne, ac ic wille faran and án þǽra scypa ástígan " then said he

Linked entries: fær-eht fær-sceat

ge-anwyrde

Entry preview:

Substitute: <b>ge-anwyrde</b> in the phrase ge-anwyrde beón. to profess, declare oneself to be Ic eom geanwyrde monuc pro-fessus sum monachum Coll. M. 18, 28. to make confession of Him man wearp on ꝥ hé wæs þes cynges swica and ealra landleóda

ge-gada

Entry preview:

Add: a colleague, confederate, consort Gegada complex, Wrt. Voc. i. 86, 34. Him niman óðerne gegagan (-gadan ?) alium sibi conjugem sumere, Ll. Th. ii. 152, 35. Gegadan collegam, Germ. 399, 299: alumni, 398, 137. Hé læg swá deád . . . ðá wéndon his gegadan

ge-sceran

Entry preview:

Substitute: to shear. to cut the hair off the head Heáfod him beón gescoren hearm getácnað, Lch. iii. 200, 21. Gesce(o)rene rasam, An. Ox. 56, 12. to cut the wool off sheep Sceáp gesihð gescorene hýnðe getácnað, Lch. iii. 208, 26. to cut through. of

healfunga

indirectly ⬩ slightly ⬩ to some extent ⬩ half

Entry preview:

Add: from the side, indirectly: Hit is nyttre ðæt ðæt him mon on tǽlan wille, ðæt hit mon healfunga sprece, swelce hit mon hwón gehríne major profectus adducitur, si hoc, quod in eis reprehenditur, quasi ex latere tangatur, Past. 207, 7. Ðæt wé him sume

on-bútan

Entry preview:

add: prep. with dat. Þá munecas lágon onbúton þám weófode, Chr. 1083; P. 215, 13. with acc. Hí wendon onbúton Tenet, Chr. 1046; P. 166, 12. as adv. Hí him férdon onbúton swá swá hí sylf woldon, Chr. 1001; P. 133, 27. Eówer wiðerwinna færð him onbútan

of-unnan

(v.)

to begrudge a person (dat. ) anything (gen.), wish to deprive a person of anything ⬩ to refuse to grant ⬩ invidia, livor

Entry preview:

in a bad sense, to begrudge a person (dat. ) anything (gen.), wish to deprive a person of anything Se biþ ðæm ísene gelíc se ðe ofan his níhstan his lífes ferro utitur, qui vitae proximi insidiatur, Past. 37. 3: Swt. 269, 7. Se ðe (the devil) him(hermits

tó-feallan

(v.)
Grammar
tó-feallan, p. -feóll; pp. -feallen

To fall to pieces, ⬩ fall away, ⬩ collapse, ⬩ fall down

Entry preview:

To fall to pieces, fall away, collapse, fall down Ðá hié æt hiora theatrum wǽron, ðá hit eall tófeóll (collapsa est). Ors. 6, 2; Swt. 256, 11. Ðá byfode seó eorðe, and stánas burstan, and stánweallas tófeóllan, Shrn. 67, 19: Homl. Th. ii. 216, 4. Him

Linked entries: tó-dreósan tó-fillan