Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

weg-férende

(adj.)
Grammar
weg-férende, adj. (ptcpl.)

Wayfaring ⬩ a wayfarer, traveller. ⬩ travelling, ⬩ going a way, passing by

Entry preview:

Wegférende ðæt sǽd fortrǽdon, Homl. Th. ii. 90, 45. Se ðe ǽnig ðissa dó . . . búton wegférende; ða móton for neóde mete ferian, L. N. P. L. 56; Th. ii. 298, 25. Nyhtlíc leóht wegférendum (viantibus), Hymn.

Linked entry: weg-férend

drý-cræft

(n.)
Grammar
drý-cræft, es; m. [cræft craft, art]

Magical art, magic, sorcery ⬩ ars magĭca

Entry preview:

Magical art, magic, sorcery; ars magĭca vel malĕfĭca Hí sǽdon ðæt hió sceolde mid hire drýcræft ða men forbredan they said that she should overthrow the men by her sorcery, Bt. 38, 1; Fox 194, 30.

Linked entry: dreó-cræft

drý

Entry preview:

Add: gen. drýes, dat. drýe, dat. pl. drým Þá Iudéas þone Hǽlend genámon ... and sǽdon ꝥ hé drý wǽre, Nic. 19, 40. Nectanebases þæs drýs, Ors. 3, 9; S. 126, 25. Hé wearð álýsed frám þæs drýes bendum ... and arn bysmrigende þæs drýes yfeldǽdum, Hml.

for-bredan

(v.)
Grammar
for-bredan, for-bregdan.

transform ⬩ to corrupt

Entry preview:

Srt. 54, 10. to snatch away Oft ic sýne ofteáh . . . misthelme forbrægd eágna leóman, Jul. 470. to change for the worse, transform, v. bregdan, I. l e Hí sǽdon ꝥ hió sceolde mid hire drýcræft þá men forbrédan, and weorpan hí an wildedeóra líc, Bt. 38

or-módness

(n.)
Grammar
or-módness, e; f.

Desperation, despair

Entry preview:

Ic habbe ongiten ðíne ormódnesse . . . ðú sǽdest ðæt ðú wǽre bereáfod ǽlces gódes, Bt. 5, 3; Fox 12, 31. Ic eom geunrótsod fulneáh óþ ormódnesse, 41, 2; Fox 246, 14

wiþerweard-ness

(n.)
Grammar
wiþerweard-ness, e; f.

hostility ⬩ contention ⬩ opposition ⬩ perversity ⬩ frowardness ⬩ depravity ⬩ arrogance ⬩ unfavourable condition ⬩ adverse circumstance ⬩ adversity ⬩ contrariety ⬩ diversity

Entry preview:

Hé sǽde ge hwylce wiþerwardnesse (-wordnesse, Bd. M. 330, 10), ge eft hwylce frófre on ðám wiþerweardnessum (-wordnissum, Bd. M.) him becom, Bd. 4, 22; S. 592, 17. Geþyld on wiðerwerdnyssum, Scint. 12, 12.

for-licgan

(v.)

fornicari

Entry preview:

Hine mon sǽde þæt heó hié wið forlǽge, Ors. 126, 26. Þæt hí hí forlǽgen, Past. 403, 33. to lie in the way of, to defend. Similar entries Cf. for-standan Gif hwá þeóf friðige oððe forena forlicge, Cht. E. 230, 33

of-sittan

(v.)

to sit upon, press down by sitting ⬩ to sit upon, oppress ⬩ to sit upon, occupy, take possession of (with idea of force or wrong) ⬩ to sit about, besiege ⬩ to repress, check, present motion

Entry preview:

Ðæt mód sǽde ðæt hit wǽre ofseten (cf. ofþrycced, Fox 24, 14) mid ðæs láðes sâre, Bt. 8, tit.; Fox x. 19. to sit upon, occupy, take possession of (with idea of force or wrong) Ðæt sió oferflôwnes ðæra geþohta ne meahte ofsittan ðæs sacerdes heortan quatenus

Linked entry: of-setenness

ýst

(n.)
Grammar
ýst, e; f.: ýste, es; m. (?)

a storm, tempest, whirlwind ⬩ rough water, surge

Entry preview:

Hé sǽde ðæt ðǽr tó cóme ðæs strongestan windes ýste, and ðæt se swá stronglíce hrure on ða circan ðæt ealle ða men ðe ðǽr wǽron lágon áþænede on ðære eorðan, óþ ðæt seó ondrysnlíce ýst forð geleóreþ, Shrn. 81, 19-27.

LEÓGAN

(v.)
Grammar
LEÓGAN, p. leáh; pl. lugon

To lie ⬩ deceive ⬩ feign

Entry preview:

Sǽdon ðæt hí wǽran on Criste gelýfede, ac hí lugon swá ðeáh, Homl. Skt. 2, 303. Hig hym fæla ongeán lugon they brought many false charges against him, Nicod. 34; Thw. 19, 39.

wer

(n.)
Grammar
wer, es; m.
Entry preview:

a weir, a dam Salomon sǽde ðætte suíðe deóp pól wǽre gewered on ðæs wísan monnes móde, and suíðe lytel unnyttes út fleówe.

for-seón

to despise ⬩ hold in contempt ⬩ to reject ⬩ to reject ⬩ to refuse

Entry preview:

Hé sǽde ꝥ se abbot him heafde forsegon he said that the abbot had treated him with contempt, 1066; P. 199, 7. to reject with scorn. to reject what is offered Hér bræc se here þone frið, and forsáwon ǽlc frið þe Eádweard and his witan him budon, Chr.

hweogol

(n.)
Entry preview:

II. a circular band :-- Hé sǽde ꝥ þá Drihtnes fótlástas wǽron beworht mid ǽrne hweóle and þæs heánes wǽre oð monnes swýran, and ꝥ þǽr wǽre ðyrel on middum þǽm hweóle (cf.

Linked entries: sceard-hweogol hwegl

síþ

(adj.)
Grammar
síþ, cpve. síþra; spve. síþest, síþ[e]mest; adj.

Late ⬩ at last ⬩ in the end

Entry preview:

Late Biþ seó síþre tíd sǽda gehwylces mǽtræ in mægne, Exon. Th. 104, 31; Gú. 16. Se síþemesta dóm (síþemesða demm, Hatt. MS.) extrema damnatio, Past. 2; Swt. 30, 21.

leáp

(n.)
Grammar
leáp, es; m.

a basket ⬩ trunk

Entry preview:

Sǽdere gebyreþ ðæt hé hæbbe ǽlces sǽdcynnes ǽnne leáp fulne, L. R. S. 11; Th. 1. 438, 9. Leápas corbes, Wrt. Voc. ii. 20, 52. Ðá bær man up of ðan ðe hí lǽfdon twelf leápas fulle, Wulfst. 293, 32. trunk [of the body], Judth. 10; Thw. 23, 8; Jud. 111

Linked entry: sǽd-leáp

ufan

(adv.)
Grammar
ufan, (-en(n)e); adv.

from above ⬩ down ⬩ from above ⬩ from heaven ⬩ above

Entry preview:

from above, down, where motion is expressed or implied Hié sǽdon ðæt hit ufane of ðære lyfte cóme, Ors. 3, 6; Swt. 108, 30. Hé déð ðæt fýr cymð ufene, Wulfst. 97, 21.

Ælfred

(n.)
Grammar
Ælfred, Alfriþ, Aldfriþ, Ealdfriþ, es; m. [æl all; aid, eald old: fred = friþ peace; v. Ælfréd]

Alfred the wise, king of Northumbria for twenty years

Entry preview:

Ealdfriþ] æfter Ecgfriþe to ríce, se mon wæs se gelǽredesta on gewrítum, se wæs sæd ðæt his bróðor wǽre Oswies sunu ðæs cyninges Ecgfrith was succeeded in the kingdom by Alfred, who was said to be his brother, and a son of king Oswy, and was a man most

Linked entries: Aldfriþ Alfriþ

betonice

(n.)
Grammar
betonice, an; f : also Lat. betonĭca, æ; f.

The herb BETONY ⬩ betonĭca officinālis

Entry preview:

Nim betonican sǽd take seed of betony, iii. 72, 6. Wyl on ealaþ betonican boil betony in ale, L. M. 1, 16; Lchdm. ii. 58, 24.

Linked entries: betoce bettonice

fóre-stihtod

(v.)
Grammar
fóre-stihtod, fore-stihtan; p. te; pp. -stiht, -stihted; -stihtian; p. ode; pp. od

predestine

Entry preview:

God ǽr forestihtode (praedestinaverat) ꝥ hé Abrahames sǽd wolde gemanifealdigan . . . þus wæs forestihtod seó manigfealdnys, Gr. D. 55, 15-24. Forestiht tó ðám écum deáðe, Hml. Th. ii. 232, 32. Forestiht cwyde prefinu (prefinitam?)

cymen

(n.)
Grammar
cymen, es; m. n. The herb cummin; cŭmīnum = κύμινον , cŭmīnum, cyminum, Lin
Entry preview:

Cymenes sǽd. seed of cummin, L. M. 3, 12; Lchdm. ii. 314, 21. Cymenes dust dust of cummin, 3, 23; Lchdm. ii. 322, 3

Linked entry: cumin