Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

smíte

(n.)
Grammar
smíte, an; f.

A foul, miry place

Entry preview:

Ego mansam in loco qui celebri a solicolis nuncupatur æt Smitan uocabulo ministro meo largitus sum . . . Ðis is ðære ánre híde landgemǽru tó Smítan . . . of ðæm sló tó Smítan; of ðære Smítan tó berge Cod. Dip. Kmbl. iii. 166, 2-20.

hlec

(adj.)
Grammar
hlec, adj.

Having cracks or rents

Entry preview:

Swíðe lytlum síceraþ ðæt wæter and swíðe dégellíce on ðæt hlece scip, and ðeáh hit wilnaþ ðæs ilcan ðe sió hlúde ýþ déþ on ðære hreón sǽ búton hit mon ǽr útáweorpe hoc agit sentina latenter excrescens, quod patenter procella sæviens, Past. 57, 1; Swt.

Linked entry: lec

giefan

(v.)
Grammar
giefan, p. geaf, pl. geáfon; pp. gifen

To give ⬩ dare

Entry preview:

He us ǽt giefeþ he giveth us food, 16 b; Th. 38, 9; Cri. 604: 87 a; Th. 327, 23; Vy. 8. Ðú us freádóm gief do thou give us freedom, Hy. 5, l0; Hy. Grn. ii. 286, 10

ge-cwedrǽden

Entry preview:

. ; Geféra, gemyne ðæt ðú úre gecwedrǽdenne ne oferbrec[e]; ... þæt wæs seó gecwedrǽden þe Rómáne geset hæfdon, ꝥ hiora nán óðerne on þone andwlitan ne slóge, þǽr þǽr hié æt gefeohtum gemétte. Ors. S. 242, 5-12.

hát

(adj.)
Grammar
hát, adj.
Entry preview:

Þǽr manegum wæs hát æt heortan hyge weallende, An. 1711. Wæs seó treówlufu hát æt heortan, Cri. 539. Him wæs geómor sefa, hát æt heortan hyge murnende, 500: El. 628 : Gú. 1182. On hátum torrido (castitatis ardore ), An. Ox. 1779.

wrítere

(n.)
Grammar
wrítere, es; m.

a draughtsman ⬩ painter ⬩ a writer ⬩ scribe ⬩ copyist ⬩ a writer ⬩ author ⬩ a scribe

Entry preview:

Sewrítere (scriptor), gif hé ne dilegaþ ðæt hé ǽr áwrát, ðeáhhé nǽfre má náuht ne wríte, ðæt bið ðeáh undilegod, ðæt hé ǽr wrát, Past. 54; Swt. 423, 32. Mín tunge ys gelícost ðæs wríteres feþere ðe hraðost wrít, Ps. Th. 44, 2.

Linked entries: wrítan ge-wrítere

cénlíce

(adv.)
Entry preview:

Cénlíce sweltan for ðǽre hálgan ǽ, 25, 102. Add

West-mynster

(n.)
Grammar
West-mynster, es; n. Westminster
Entry preview:

The place is mentioned in a (doubtful) charter of Offa of the year 785 : In loco terribili, quod dicitur æt Uuestmunstur, i. 180, 3

weorold-sǽlþa

(n.)
Grammar
weorold-sǽlþa, pl. f.
Entry preview:

Swá his mód ǽr swíðor tó dám woruldsǽlþum gewunod wæs, 1; Fox 4, 1. Ic wolde ðæt wil máre spræcan ymbe ða woruldsǽlða vellem pauca tecum fortunae ipsius verbis agitare, 7, 3; Fox 20, 1

Linked entry: weorold-gesǽlþa

wígbed-bót

(n.)
Grammar
wígbed-bót, e; f.

A fine paid to the bishop for the injury done to the church by doing wrong to one in holy orders

Entry preview:

.; æt diácone .vi. ór. tó weófodbóte, L. N. P. L. 23; Th. ii. 294, 4-6. Gif man preóst ofsleá, forgilde man hine be fullan were, and biscope feówer and .xx. ór. tó weófodbóte; æt diácone .xii. ór. tó weófodbóte, 24; Th. ii. 294, 7-9.

Úse

(n.)
Grammar
Úse, Wúse, an; Ús (or Úse; indecl.?), e; f.

Ouse

Entry preview:

In aliis multis locis; hoc est ... aet Stúre in Úsmérum, 173, 18, 34. Of Úsmere ... on Úsmere, vi. 68, 14

Linked entry: Wúse

Wil-tún

(n.)
Grammar
Wil-tún, es; m.

Wilton in Wiltshire

Entry preview:

Wilton in Wiltshire Ælfréd cyning gefeaht wiþ alne ðone here lytle werede æt Wiltúne, Chr. 871; Erl. 76, 5. Hér forðférde Ælfgár cinges mǽg on Defenum, and his líc rest on Wiltúne, 962; Erl. 120, 3.

mǽg-sibb

(n.)
Grammar
mǽg-sibb, e; f.

kinship ⬩ relationship ⬩ Love between kinsmen ⬩ affection

Entry preview:

Ǽr ðam wé wǽron steópcild gewordene, Wulfst. 252, 9: Blickl. Homl. 107, 2. Wel is tó warnianne ðæt man wite ðæt hý ( the man and woman about to be married) þurh mǽgsibbe tó gelænge ne beón (i. e. are not within the prohibited (seven) degrees ), L.

Linked entry: mǽgþ-sibb

ge-grétan

Entry preview:

Seó ǽ ne gegrét þone rihtwísan mid nánum yfele, ac heó gewítnað þá unrihtwísan, Hml. S. 17, 19. Ꝥte ðú mec ne gegroeta ł ne pínia ne me torqueas, Lk.

wicce-cræeft

(n.)
Grammar
wicce-cræeft, es; m.
Entry preview:

Se cristena man ðe his hǽlðe sécan wyle æt unálýfedum tilungum, oððe æt wyrigedum galdrum, oþþe æt ǽnigum wiccecræfte, ðonne bið hé ðám hǽðenum mannum gelíc, i. 474, 22 : Homl. Ass. 28, 99. Be wiccecræfte (veneficio) ðǽr man corn bærnð, L. Ecg.

féþa

a footman ⬩ a foot-soldier ⬩ troops ⬩ infantry

Entry preview:

Hé wǽpn gegráp mid tó campienne, ǽr þon þe hé tó his líchoman leomum becóme, and hé ǽr þone féþan sóhte (he joined the army), ǽr þon þe hé ꝥ leóht gesáwe, Bl. H. 167, 2

LEÁF

(n.)
Grammar
LEÁF, e; f.

LEAVE ⬩ permission ⬩ license

Entry preview:

Hí bǽdon lǽfa æt mé they asked leave of me, Guthl. 14; Gdwin 62, 13

sprecel

Entry preview:

</b> v. ǽ-spreng (under ǽ-spryng)

sulh

(n.)
Grammar
sulh, suluh, sul[l]; gen. sule, but also sules; dat. sylg, sylh, syl; acc. sulh, sul; n. pl. sylh, syll; gen. sula; dat. sulum: a weak genitive seems also to occur in sylan scear;
Entry preview:

Sceóte man ælmessan.. swá æt heáfde peninc, swá æt sylh (one MS. has æt sulhgange. v. sulh-gang) peninc (cf. detur de omni caruca denarius vel denarium valens, et omnis, qui familiam habet, efficiat, ut omnis hirmannus suus det unum denarium, L.

ge-warenian

(v.)
Entry preview:

Ðurh þæt wyrð mǽst manna beswicen þe hý ne beóð swá wel gewarnode ǽr swá hý beðorfton. Lá! hwæt is se man on lífe búton ... hé ǽr gewarnod þe bet sý, þæt hé þonne ðurh deófol beswicen ne wyrðe, Wlfst, 101, 16-21. <b>I a.