Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wíd-gil

(adj.)
Grammar
wíd-gil, wíd-gill, -giel, -gel, and-gille; adj.
Entry preview:

On ðam wídgillan lande, Num. 21, 25: Homl. Th. ii. 222, 29. Geond ðone wídgillan munt, Blickl. Homl. 199, 12 : Homl. Skt. ii. 26, 207. Ða wídgillan sǽ, Hexam. 4; Norm. 6, 24. Ofer ðæt wídgille wésten, Ælfc. T. Grn. 5, 40: Jos. 11, 16.

Linked entries: -gill -gal

wit

(pronoun.)
Grammar
wit, pers. pron.

We two

Entry preview:

Ne forlǽte ic ðé, þenden wit lifiaþ bú, 136, 11; Gen. 2256. I and he (she), Grammar wit, alone Ðá becóme wit tó ðam inneran dǽle ðæs wéstenes ðǽr uncer hlǽfdige wæs, and wit wǽron belocene in carcerne, Shrn. 38, 20: Gen. 41, 12.

Linked entries: unc witt

deófol-lic

(adj.)
Grammar
deófol-lic, (deóf-); adj.
Entry preview:

Hé ne ondréd heora deófellican híw, Hml.

Linked entry: deófel-lic

dreórig

Entry preview:

Þæt mé ne mótan þá dreórgan deófla mínne synna on stǽlan, Angl. xi. 100, 93. of things Seón cyning swylt dreórig (or ) fornam, Ps. Th. 135, 20. In þás dreórgan tíd, Gú. 1058. bloody, gory Wæter under stód dreórig and ge*-*dréfed. . . .

ge-mang

Grammar
ge-mang, among.
Entry preview:

J 64, 4. of the relation of anything in a local group to the other members of the group, although these do not actually surround it Zosimus hine sylfne tó fulfremednysse áþenede gemang þám emnwyrhtum. Hml. S. 23 b, 97.

ge-nip

Entry preview:

Ne se móna næfð nánre mihte wiht ꝥ hé þǽre nihte genipu mæge fleógan pallida nocturnam nec praestat luna lucernam, Dóm. L. 110.

hár

Entry preview:

Gamele ne móston háre heaðorincas hilde onþeón, Exod. 241. ¶ used substantively, a grey-haired person :-- Hí háres hyrste Higeláce bǽron, B. 2988. Tunge þínre hárra lingua canum (as if canorum?) tuorum, Ps.

greát

Entry preview:

Th. i. 70, 5. non-material things Of gealádle ... cymeþ great yfel; sió biþ ealra ádla rícust, Lch. ii. 106, 19

nigon

Entry preview:

Th. i. 230, 23. uninflected Næs ná má þonne hundtwelftig on þǽm rǽdehere, and nigan on þám féðan, Ors. 3, 9 ; S. 124, 21.] Þus feor sceal beón þæs cinges grið . . . . III. míla, .III. furlang . . . . IX. fóta . . . .IX. berecorna, Ll.

wesan

Grammar
wesan, I a.
Entry preview:

Add Nán óþer ne móste gyldenne hring werian, búton hé æþeles cynnes wǽre, Ors. 4, 9 ; S. 190, 10. <b>III b.</b> add :-- Nán man of þǽre wíc þe hí of wǽron, Hml. S. 31, 1016. <b>Ill c.

BRÓÐOR

(n.)
Grammar
BRÓÐOR, bróðer, bróder, bróður; d. bréðer; but often indecl. in sing; pl. nom. acc. bróðor, bróðer, bróður, bróðru, bróðro, ge-bróðor, er, ru, ro, ra; g. bróðra, ge-bróðra; d. bróðrum, ge-bróðrum; m.

A BROTHER ⬩ frater ⬩ to bear, support, a brother being the natural supporter of sisters who have lost their father

Entry preview:

Ðe ne onfó bróðru and swustra qui non accipiat fratres et sorores, Mk. Bos. 10, 30. Hyre bróðra deáþ the death of her brothers, Exon. 100 a; Th. 377, 24; Deór. 8. Gemang bróðrum inter fratres, Jn. Bos. 21, 23

CLYPIAN

(v.)
Grammar
CLYPIAN, clypigan, clipian, cleopian, clepian, part. clypiende, clypigende, ic clypie, clypige, ðú clypast, he clypaþ, pl. clypiaþ, p. ode, ade ; impert. clypa, pl. clypiaþ; pp. od, ad

To make a vocal sound ⬩ speak ⬩ speak aloud ⬩ to cry out ⬩ call ⬩ say ⬩ loqui ⬩ clamare ⬩ vocare ⬩ dicere

Entry preview:

Ne corn ic rihtwíse clypian I came not to call the righteous Lk. Bos. 5, 32: 19, 15. Hlúddre stæfne clypigan to cry with a loud voice Bd. 4, 19; S. 589, 12, note. Clypiende dicens R. Ben. 44.

ge-stillan

(v.)
Grammar
ge-stillan, -styllan; p. de; pp. ed [stillan to rest] .

To rest ⬩ cease ⬩ be still ⬩ quiet ⬩ mute ⬩ quiescĕre ⬩ sĕdāri ⬩ sĭlēre ⬩ obmutescĕre ⬩ rētĭcēre ⬩ To restrain ⬩ still ⬩ stop ⬩ stay ⬩ calm ⬩ keep in ⬩ compescĕre ⬩ cŏhĭbēre ⬩ sĕdāre ⬩ mītĭgāre ⬩ rĕtĭnēre

Entry preview:

To rest, cease, be still, quiet, mute; quiescĕre, sĕdāri, sĭlēre, obmutescĕre, rētĭcēre Hí ne móten ǽfre gestillan they may not ever be still, Bt. Met. Fox 11, 51; Met. 11, 26.

tilþ

(n.)
Grammar
tilþ, e; also tilþe, an; f.

labour which brings gain, by which acquisition is made ⬩ an employment ⬩ tillage ⬩ cultivation ⬩ work on land ⬩ gain from labour ⬩ produce of labour, ⬩ acquisition ⬩ crop ⬩ produce ⬩ fruit

Entry preview:

Gl. 452, 7. with reference to agriculture, crop, produce, fruit Þurh mycele rénas, ðe ealles geáres ne áblunnon, forneáh ǽlc tilð on mersclande forférde, Chr. 1098; Erl. 235, 12. Ðæt land mid ðære tilðe ðe ðár ðænne on sý,> Chart. Th. 329, 12.

Linked entries: tilþe tylþ

scrín

(n.)
Grammar
scrín, es; n.

a chest ⬩ coffer ⬩ casket ⬩ box in which precious things are kept ⬩ a receptacle for the relics of a saint ⬩ a shrine ⬩ a cage in which a criminal is confined

Entry preview:

Godes scrín, 7, 6: Num. 14, 10. Ðæt scrín, Jos. 3, 8, 13. Hé (Judas) hæfde scrín (loculos) and baer ða þing ðe man sende, Jn. Skt. 12, 6: 13, 29. Hire scrín mid hiræ háligdómæ, Chart.

seóc

(adj.)
Grammar
seóc, ;adj.

Sick ⬩ ill ⬩ sick at heart ⬩ ill at ease ⬩ sad

Entry preview:

Skt. 16, 18. used as a noun þurh his hrepunge beóþ gestrangode ða unstrangan seócan, Homl. Skt. i. 7, 54. of moral disease Hǽðne wǽron begen, synnum seóce, Exon. Th. 246, 21; Jul. 65.

þignen

(n.)
Grammar
þignen, þignenn, þínen[n], þinnen[n], e; f.

a female servant ⬩ female attendant ⬩ handmaid ⬩ a mid-wife

Entry preview:

Þinnenre (-ne?), Ps. Spl. 85, 15. Þinnenne abrâ, Wrt. Voc. ii. 87, 49. Seó abbudisse eode mid ánre hire ðígnenne (cum una sanctimonialium feminarum) ... Ðá hét heó hire ðínenne (ministram) gán, Bd. 3, 11; S. 536, 18-27. Þínenne, Judth.

ge-défe

suitable, fitting, seemly ⬩ righteous, good ⬩ staid, sober ⬩ quiet, meek, gentle ⬩ quiet ⬩ In the metrical Psalms it is used as a favourable epithet of indefinite meaning

Entry preview:

Add: suitable, fitting, seemly Hé má lufedon dióra drohtað, swá hit gedéfe ne wæs, Met. 26, 92. Tó forðspównesse gedéfore heánesse ad profectum debiti culminis, Bd. 2, 4; Sch. 127, 5. Gedéfum gafule debita pensione, Wrt. Voc. ii. 25, 22.

á-bǽdan

to force, wring ⬩ to compel ⬩ to demand, require

Entry preview:

D. 250, 22. to compel Gif ðæt nýd ábǽdeþ cum exhiberi mysterium ipsa necessitas compellit, Bd. 1, 27; S. 497, 1. Ne hé on horses hrycg cuman wolde, nemne hwylc nýd máre ábǽdde nisi si major necessitas compulisset, 3, 5; S. 526, 28.

á-breóþan

(v.)

To degenerate, deteriorate, fall away, fail, ⬩ to fail, come to nought ⬩ To destroy

Entry preview:

God ús gescylde, ðæt wé ne ábreóðon on ðǽre fandunge, Hml. Th. i. 268, 11. Ábroþen degener, ignobilis, An. Ox. 46, 2. Ábroþen (abroten, MS., but see Angl. viii. 450) vel dwǽs vafer vel fatuus vel socors, Wrt. Voc. i. 18, 62.

Linked entries: a-broten á-broþenness