Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

secgan

(v.)
Grammar
secgan, secgean, secggan, secggean, sæcgan ; p. sægde, sǽde; pp. sægd, sǽd. [Forms as from an infin. sagian—sagast, sagaþ ; p. sagode; imp. saga, are given here.]
Entry preview:

Ðæt ðú hellwarum hyht ne ábeóde, ah ðú him secgan miht sorga mǽste, 308, 21 ; Sat. 696. Nó ic wiht fram ðé swylcra searuníþa secgan hýrde, billa brógan, Beo. Th. 1169 ; B. 582. Ðara árfæstra dǽda sume gehýran sæcgan, Blickl. Homl. 213, 26.

ge-seón

(v.)
Grammar
ge-seón, [For first two lines substitute: <b>ge-seón,</b> ge-sión, ic-seó, -sió, -sié, þú-sihst, -siehst, -syhst, -syxt, hé-sihþ, -siehð, -seohþ, -syhþ, -seóþ, pl. -seóþ, -sióþ; p. ic, hé -seah, -seh, þú-sáwe, -sége, pl. -sáwon, -ségon, -seágon, -sǽgon ; imp. -seoh, -seah, pl. -seóþ; subj. prs. ic-seó, -sió, -sié ; p. -sáwe, -sége; pp. -sewen, -seowen, -segen, -seogen, -sawen (-sáw- ?). Northern and Mercian forms: ge-seá, -seán, -sión, ic -seóm, -sióm, -siúm, þú -siist, -síst, -seǽs, hé -siið, -siis, -síþ, -sís ; pl. -seáþ, -siáþ, -seás ; p. ic, hé -sæh, -sægh, -seh, þu -sége, pl. -ségon, -sǽgon ; imp. -sæh, -sægh, -seh, -sech, -sih, pl. -seaeþ, -siáþ; subj. prs. -sé, -see, -sié, -sii,pl. sén; p. -sége ; part. prs. -siónde, -siénde, -séende, -segende ; pp. -segen, -segn, -séen To see.]
Entry preview:

Geseóð sorga mǽste synfá men sárig-ferðe, Cri. 1082. Blǽdes and blisse þe hý geseóð, 1257. Wǽre hié fundon, wuldor gesáwon, hálige heáhtreówe, Exod. 387. Hí bóte gesáwon, 582. Ðú gesee ðá gód sind, Ps. Srt. 127, 5.

ge-weorþan

Entry preview:

Tó þám mǽsten swicdóme þe ǽfre mihte gewurðan, 1086 ; P. 221, 31. Þis wæs geworden (-wurden, v. l. ) on Ciruses dæge haec temporibus Cyri gesta sunt, Ors. 4, 4; S. 166, 3.

þanne

(adv.)
Grammar
þanne, þænne, þonne; adv. conj.
Entry preview:

Þonne habbaþ wé geáhsod ðæt hit sume men dóþ tó lytelre scylde; þonne nis hit ná swá, ac is án ðæra mǽstena scylda, L. E. I. 26; Th. ii. 422, 19-24: Blickl. Homl. 175, 34. Twégen beámas stódon ... óðer wæs swá wynlíc ...

Linked entries: þænne þonne

habban

Grammar
habban, A.
Entry preview:

Ꝥ him þá geþflhte swelc þæt mǽste wæl swelc hié oft ǽr for nóht hæfdon. Ors. 4, 7 ; S. 184, 15. Hié wilniað ðæt hié mon hæbbe for ðá betstan and for dá hálgestan, Past. 135, 20.

(pronoun.)
Grammar
hé, [In p. 513, col. 1. l. 60 Enachis (Num. 13, 29) should be read for Enac his: cf. the accusative Enachim in Jos. 11. 21. For -is as gen. in foreign names cf. Num. 13, 11, 12.]
Entry preview:

Sendon hý ymb heora þæt mǽste bismer, Ors. 3, 11 ; S. 146, 28. without noun Ǽr þá Crístnan mehten hira út áscúfan, Chr. 897 ; P. 91, 13. (β β) as substantive :-- Hé bið gelícost ðǽm men ðe his tówirpð, Past. 445, 18.

se

(con.; pronoun.)
Grammar
se, sió, Lchdm. ii. 260, l; m.: seó, ðeó, Blickl. Homl. 65, 13; se, Lchdm. ii. 228, 8; f.: ðæt; n.
Entry preview:

Ðæt mæsten is gemǽne tó ðám ( those mentioned in the charter ) án and twentigum hídum, Cod. Dip. Kmbl. v. 319, 29. On háte ða ahsan, Lchdm. ii. 32, 13. with adjectives Se dumba spræc, Mt. Kmbl. 9, 33. Ðá æthrán hé ðæs blindan hand, Mk.