Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

lyre

(n.)
Grammar
lyre, es; m.

Loss ⬩ damage ⬩ destruction ⬩ detriment

Entry preview:

Ná beóþ ða eádige ðe for hýnþum oððe lirum hwílwendlícra hyðða heófiaþ, Homl. Th. i. 550, 28

mægþ-hád

Grammar
mægþ-hád, <b>mægeþ-hád,</b> es; m.

maidenhood ⬩ virginity ⬩ celibacy ⬩ chastity ⬩ a body of young persons

Entry preview:

Ðæt sindan ða ða ðe mid wífum ne beóþ besmitene, and hira mægeþhád habbaþ gehealdenne, Past. 52, 7; Swt. 409, 7. Mæ[g]þhádes virginitatis, puritatis, Hpt. Gl. 411, 32: castitatis, 441, 69 : celibatus, pubertatis, 453, 56.

mearc-land

(n.)
Grammar
mearc-land, es; n.

a border-land ⬩ waste land lying outside the cultivated ⬩ a district ⬩ country ⬩ territory

Entry preview:

Cf. what is said before of his dwelling place :-- Wæs seó londes stów bimiðen fore monnum, óððæt meotud onwráh beorg on bearwe, 34 b; Th. 110, 32-35), Exon. 35 a; Th, 112, 17; Gú. 145.

un-clǽne

(adj.)
Grammar
un-clǽne, adj.

unclean ⬩ foul ⬩ filthy ⬩ unclean ⬩ not fit for food ⬩ unclean ⬩ impure

Entry preview:

Hwæt gif hit unclǽne ( immundi ) beóþ fixas? Ic wyrpe ða unclǽnan út, and genime mé clǽne tó mete, Coll. Monast. Th. 23, 15. Ða óðre synd unclǽne ( polluta ), Lev. 11, 12.

un-twifeald

(adj.)
Grammar
un-twifeald, adj.

not double ⬩ simple ⬩ sincere ⬩ honest ⬩ pure ⬩ not double ⬩ united ⬩ without division

Entry preview:

Gif hí góde beóþ and hláfordholde and untwifealde si probi sunt, 14, 1; Fox 42, 24.

Linked entry: twi-feald

ge-hwider

Entry preview:

Þá férdon ætforan him gehwyder, 16, 148. where influence is exerted Hí mid þý frymme þreátiað gehwider ymbsittenda óþra beóda (cf. hí þreátiaþ eall moncynn, Bt. 37, l ; F. 186, 6), Met. 25, 13. of position, on all sides, in every direction Seó bóc fram

hamer

Entry preview:

Þeáh ðǽra manna ǽghwylc hæfde ǽnne hamor on handa, and þeáh man . . . mid þám hameron beóte on þæt ísene þell . . . ne áwacode hé nǽfre for eallum þissum, tó ðám wérig hé wǽre, Wlfst. 147, 3-8. Hameras sleánde mallei percutientes, Scint. 171, 14.

swangorness

(n.)
Grammar
swangorness, e; f.

Heaviness, torpor, sloth, indolence, sluggishness

Entry preview:

Ðæt is ðonne ðæt mon his eáge lǽte slápian ðæt mon for his unwísdóme and for his suongornesse ne mǽge ongietan ða unðeáwas ðara ðe him underðiédde beóþ.

sige-fæst

(adj.)
Grammar
sige-fæst, adj.

With victory secured ⬩ victorious ⬩ triumphant

Entry preview:

Hý beóþ ðý gesundran and ðý sigefæstran, Exon. Th. 408, 29; Rä. 27, 19. Se sigefæstesta cyning victoriosissimus rex, Bd. 3, 7; S. 529, 16. applied to things Sigefest wuldor, Hy. 8, 4. Sigefæstnehám, Menol. Fox 298; Men. 150.

Linked entry: sigor-fæst

sláw

(adj.)
Grammar
sláw, slǽw, sleáw; adj.

Slow ⬩ inert ⬩ sluggish ⬩ slothful ⬩ torpid

Entry preview:

On óðre wísan sceal man manian ða sláwan (cf. late, Swt. 281, 16), on óðre ða ðe beóþ tó hrade, Past. 23; Swt. 175, 25. Ðá sláwan (pigri) sint to manianne ðæt hié ne forielden ðone tíman ðe hié tiola on dón mǽgen, 39, l; Swt. 281, 19.

Linked entries: slǽw sleáw

GRINDAN

(v.)
Grammar
GRINDAN, gryndan; part. grindende, ic grinde, grynde, ðú grintst, grinst, he grint, pl. grindaþ; p. ic, he grand, grond, ðú grunde, pl. grundon; pp. grunden
Entry preview:

Twi beóþ æt cwyrne grindende, án byþ genumen, and óðer byþ lǽfed duæ molentes in mola, una assumetur, et una relinquetur, Mt. Bos. 24, 41: L. Ethb. 11; Th. i. 6, 6. Sume ðara munecena cómon to grindanne some of the nuns came to grind, Th.

þegnian

(v.)
Grammar
þegnian, p.ode; pp. od.

to serve a person (dat.), ⬩ do a person (dat.) service, ⬩ minister to, attend upon ⬩ to serve food, ⬩ to supply wants, ⬩ minister to necessities, ⬩ provide ⬩ to serve an office, administer, perform the duties of an office

Entry preview:

A þusen cnihtes þeineden þan kinge ... þas beorn þa sunde from kuchene to þan kinge, 24595.] Similar entries v. ge-, under-þegnian

Linked entries: þegnung þénian

wilde

(adj.)
Grammar
wilde, adj.

Wild ⬩ wild ⬩ not domestic ⬩ not tamed ⬩ not broken in ⬩ wild ⬩ not cultivated ⬩ wild ⬩ uncultivated ⬩ uninhabited ⬩ wild ⬩ turbulent ⬩ ungoverned

Entry preview:

Ða stælhránas beóð swýðe dýre mid Finnum, for ðæm hý fóð ða wildan hránas mid, Ors. l, l; Swt. 18, 12. la. not under restraint; uncontrolled :-- Ðá wæs culufre eft sended wilde; Cd.

Linked entries: ge-wilde wild-cyrfet

wendan

(v.)
Grammar
wendan, p. -de

To turn ⬩ To cause to move ⬩ to change ⬩ alter ⬩ convert ⬩ to translate ⬩ interpret ⬩ to move one's self ⬩ take one's way ⬩ go ⬩ proceed ⬩ wend ⬩ To wend ⬩ go ⬩ proceed

Entry preview:

Hí beóð wended mutabuntur Ps. Th. 101, 23.

flǽsc

Grammar
flǽsc, pl. flǽscu: flǽsce (?), an; /.

flesh ⬩ animals ⬩ human beings

Entry preview:

Ex. 4, 7. marking near kinship Hé ys úre brððor and áre flǽsc, Gen. 37, 27. of the marriage relation Beóð twégen on ánum flǽsce.

hlísa

fame ⬩ reputation ⬩ repute ⬩ glory ⬩ reputation ⬩ report ⬩ fame ⬩ approbation ⬩ applause

Entry preview:

Beó á getreówra ðonne ðé mon tó wéne, ðý lǽs men wénan ðæt ðú náne næbbe búton wið hlísan (unless you get credit for it) Prov. K. 76.

dóm

Entry preview:

S. 30, 40. an ordinance, a decree Nis nán rihtra dóm, þonne úre ǽlc óðrum beóde, þæt wé willan, þæt man ús beóde, Wlfst. 112, 4. Dóme, rǽde decretum, i. judicium, i. secretum, An. Ox. 2676. ' Canst ðú þone dóm mýnre dohtor gifta?'

on-cnáwan

(v.)
Grammar
on-cnáwan, p. -cneów; pp. -cnáwen

To know ⬩ noscere, cognoscere, agnoscere ⬩ to know, recognise, ⬩ to identify an object through being acquainted with its characteristics, to distinguish ⬩ to recognise a fact ⬩ to know, understand, attain to a knowledge of ⬩ to know, learn by observation, observe, perceive ⬩ to acknowledge ⬩ make acknowledgment of a fault ⬩ to acknowledge a greeting ⬩ to acknowledge the power of another

Entry preview:

Beón oncnáwen conici (cf. 23, 50), 23, 78. to know, recognise, to identify an object through being acquainted with its characteristics, to distinguish of persons Se oxa oncneów his hláford, Homl. Th. i. 42, 25.

hér

here . . . there

Entry preview:

Gód ys ús hér tó beónne, 17, 4. Ic hér on sóðre gewitnesse stande, Ll. Th. i. 180, 27.

lád

(n.)
Grammar
lád, e; f.

a course ⬩ way ⬩ a lode ⬩ watercourse ⬩ carrying ⬩ carriage ⬩ bringing ⬩ Sustenance ⬩ provision

Entry preview:

Cf. 436, 5-6: Hé sceal beón gehorsat ðǽt hé mǽgetó hláfordes seáme ðæt syllan oððe sylf lǽdan.